
I bhfad ó Dhogavios, thar a lán farraigí, tá oileán oighir, sliabh tine agus capaillíní gruagacha. An Íoslainn is ainm dó. Sa gheimhreadh ansin ní thaispeánann an ghrian ach beagán agus téann sí a chodladh arís go luath.
“Agus cad a dhéanann siad sa dorchadas?” a d'fhiafraigh Pigúiça, a súile ar leathadh. Rinne Fofuxo miongháire. Bhí sé léite aige ar fad i leabhar.
“Ar Oíche Nollag, tugann teaghlaigh na háite leabhair mar bhronntanais dá chéile,” a d'inis sé. “Ansin fillann gach duine é féin i bpluid, tógann deoch the agus caitheann an oíche ag léamh. Jólabókaflóð a thugann siad air sin. Ciallaíonn sé tuile leabhar Nollag.”
Rinne Pigúiça iarracht an t-ainm a rá agus tháinig “jóla-bóla-flóiti” amach. Ar a shon sin, thaitin sé go mór léi. “Tuile leabhar! An ndéanfaimid ceann anseo?”
Agus sin mar a tharla. Roghnaigh gach coileán den bhuíon leabhar le tabhairt do dhuine eile. Fhill Bholota leabhar oideas, ar ndóigh. Roghnaigh Tico leabhar faoi áiteanna folaigh. Roghnaigh Nina leabhar amhrán.
Bhí Pigúiça in amhras. Cad a thabharfadh sí do Fhofuxo? Thóg sí den tseilf an leabhar ba ansa léi, an ceann faoi na réaltaí, agus a chlúdach caite ó oscailt. “Léigh mé an ceann seo na céadta uair,” ar sise. “Sin an fáth go bhfuil píosa beag díom istigh ann.”
Tráthnóna Oíche Nollag, bhuail siad ar fad le chéile i ngairdín na coille, áit a gcónaíonn an Leabhar Mór: leabhar ollmhór, i gcónaí ar oscailt, agus pictiúir de lapa, scamall, braon agus réalta ar a leathanaigh. I nDogavios, scaoileann sé drithlí aon uair a léann duine os ard.
Shuigh Pigúiça agus Fofuxo taobh thiar den Leabhar Mór, taobh le taobh, agus léigh siad le chéile scéal faoi réalta a chaill an bealach abhaile. Le gach leathanach, d'éirigh drithlí san aer, agus d'eitil na beacha beaga thart, fiosrach, amhail is dá mba mhian leo léamh freisin.
Ansin tháinig an malartú. D'oscail Fofuxo cuachta Phigúiça agus leag sé a smut ar an gclúdach caite. “Anois tá a fhios agam cén leathanach is fearr leat,” ar seisean. “An ceann a osclaíonn leis féin.” Rinne Pigúiça gáire. Bhí an ceart aige.
Agus thug Fofuxo leabhar nua beag di faoi husky a raibh cónaí air sa sneachta agus súile gorma aige. “Díreach cosúil liomsa!” a scairt sí.
San oíche, chuaigh gach duine abhaile agus a luí ina leaba féin, mar a dhéanann teaghlaigh na hÍoslainne. Chas Pigúiça í féin sa phluid, babhla bainne the lena taobh agus an leabhar nua ar oscailt ar a glúin.
Léigh sí an chéad leathanach. Léigh sí an dara ceann. Ar an tríú ceann, thosaigh na litreacha ag damhsa go mall. Bhí a súile gorma ag éirí trom, trom.
D'fhan an leabhar ar oscailt ar a bolg, ag ardú agus ag ísliú, ag ardú agus ag ísliú, cosúil le bád beag.
Agus tusa? Cén leabhar ba mhaith leat a fháil oíche mar seo? Roghnaigh ceann an-álainn, agus lig dó codladh in aice leat.
