An oíche sin, ní raibh an ghealach in ann codladh.
Rinne sí iarracht ar thaobh amháin den spéir. Rinne sí iarracht ar an taobh eile. Rinne sí iarracht fanacht go han-socair, agus rinne sí iarracht í féin a cheilt taobh thiar de scamall. Faic. Thíos fúithi, bhí Dogavios ar fad ina chodladh, na tithe beaga múchta, agus ní raibh fágtha ach í féin, ar lasadh, cruinn agus ina dúiseacht. Shíl sí b'fhéidir gurbh í an t-aon duine ina dúiseacht ar domhan, agus d'fhág sé beagán uaigneach í.
Chuala Pigúiça, a bhí beagnach ina codladh, osna solais ag an bhfuinneog. D'oscail sí súil ghorm. “Cé atá ann?”
“Mise atá ann, an ghealach,” arsa glór airgid, an-íseal. “Táim tuirseach, ach ní thagann an codladh.”
Lig Pigúiça méanfach, agus smaoinigh sí, mar a mhúin Fofuxo di nuair nach raibh sise in ann codladh ach oiread. “Tá trí rud ar eolas agam a chabhraíonn,” ar sise. “An bhfuil fonn ort triail a bhaint astu?” “Tá,” arsa an ghealach.
“Is é an chéad cheann ná anáil a tharraingt go han-mhall.” Tharraing an ghealach anáil. Bhog na scamaill, thuas, níos moille, níos moille. Lig an ghealach a hanáil amach, agus chaoch na réaltaí ar fad, go han-mhall.
“An dara ceann ná smaoineamh ar rudaí boga. Pluid. Piliúr. Fionnadh Fhofuxo.” Smaoinigh an ghealach ar rud bog. Ansin ghlaoigh sí ar scamall miongháireach, a tháinig agus a luigh os a cionn, bog, cosúil le pluid. Rinne an scamall miongháire agus dúirt sé: “Oíche mhaith.”
“An tríú ceann,” a chogar Pigúiça, agus a glór bog cheana, “ná do shúile a dhúnadh, fiú mura bhfuil an codladh tagtha fós. Tagann sé níos éasca nuair a fhaigheann sé súile dúnta.”
Dhún an ghealach a súile. Beagán. Ansin beagán eile.
Thosaigh clocha Dogavios ag canadh, go han-íseal, beagnach gan ghlór, suantraí. Dhún na bláthanna a bpeitil, ceann ar cheann. Stop an ghaoth ag séideadh, le nach gcuirfeadh sí torann. Fiú an abhainn, i bhfad uaithi, thosaigh sí ag sruthlú níos moille.
Bhí solas na gealaí ag éirí lag, lag, cosúil le laindéar a íslíonn duine go mall.
Rinne Pigúiça miongháire. Bhí cabhair tugtha aici don ghealach codladh. Bhí a súile gorma ag éirí trom, trom. Rinne sí iarracht fanacht ina dúiseacht beagán níos faide, díreach le feiceáil an ghealach ag titim ina codladh, ach níorbh fhéidir.
Shhh.
Tá an ghealach ina codladh. Tá Pigúiça ina codladh. Tá Fofuxo ina chodladh. Tá Dogavios ar fad ina chodladh.
Oíche mhaith, a ghealach. Oíche mhaith, a Phigúiça. Oíche mhaith... duit.
