Lá an-ghnáthach ar fad a bhí ann.
Sin a cheap Pigúiça, ar aon nós. Ina suí ar bharr an chnoic, ag féachaint ar an spéir ag dorchú, lig sí osna mhór. “Níor tharla rud ar bith speisialta inniu. Faic na fríde.”
Shuigh Fofuxo síos lena taobh. “Ar mhaith leat cluiche an bhuíochais a imirt?”
“Cén sórt cluiche é sin?”
“Tá sé éasca. Cuimhníonn tú ar rud maith amháin ón lá agus deir tú go raibh maith agat. Is fiú méirín amháin de do lapa gach rud.”
Chas Pigúiça a srón. “Ach ní raibh aon rud maith ann.” Agus d'fhiafraigh Fofuxo, go socair: “Fiú rud amháin? Cad faoin mbricfeasta?”
Smaoinigh Pigúiça. Bhí leite the ann, le spúnóg meala ar a barr. “Ceart go leor. Go raibh maith agat as an leite.” Chrom sí méirín amháin dá lapa agus d'fhéach sí air, ionadh beag uirthi.
Ansin thosaigh sí ag cuimhneamh ar rudaí eile, rud amháin ag tarraingt an chéad rud eile, cosúil le snáth as ceirtlín. “Hmm. Go raibh maith agat as an ngrian a théigh mo dhroim ar maidin.” Méirín eile. “Go raibh maith agat as Nina, a thug a liathróid ar iasacht dom.” Ceann eile. “Go raibh maith agat as an mbláth a dúirt dia duit liom. Agus as an lochán láibe ar léim mé isteach ann. Agus as Tico, a d'inis an scéal grinn faoin gcnámh a chuaigh chuig an dochtúir.”
Rinne sí gáire ag cuimhneamh ar an scéal grinn. Ansin d'fhéach sí ar a lapa. Bhí na méiríní ar fad cromtha cheana féin.
“Fofuxo, níl aon mhéirín fágtha agam! Agus tá carn buíochais fós agam!”
“Is féidir leat mo chuidse a úsáid,” ar seisean, ag síneadh a lapa mhóir chuici. Agus lean sí uirthi.
Go raibh maith agat as an bhféileacán a thuirling ar m'eireaball agus a chuir cigilt orm. Go raibh maith agat as uisce fionnuar an tsrutháin. Go raibh maith agat as an míogarnach tráthnóna. Go raibh maith agat as boladh an aráin ón mbaile. Go raibh maith agat as Fofuxo. Nuair nach raibh méirín ar bith fágtha ag ceachtar acu, d'fhan Pigúiça ciúin, ionadh uirthi. Bhí an gnáthlá lán go béal de rudaí maithe, tar éis an tsaoil.
Bhí an spéir dorcha anois, agus bhí na chéad réaltaí ag nochtadh. Ag an nóiméad sin, thrasnaigh réalta reatha an spéir go han-mhall. Agus ar a bealach, tharraing sí croí solais, díreach os cionn an chnoic.
“Féach, Fofuxo!” arsa Pigúiça i gcogar. “Tá cuma air go bhfuil an spéir ag rá go raibh maith agat freisin.”
Sa leaba bheag, ghabh sí buíochas as trí rud eile: an piliúr bog, an phluid the agus an codladh a bhí ag teacht cheana féin. Agus tusa? Cad a thaitin leat inniu? Inis go ciúin é, go han-chiúin, sula dtiteann tú i do chodladh.
