An mhaidin sin, tháinig coileán nua go dtí an pháirc.
Collie a bhí inti, le fionnadh fada bog, agus shuigh sí go ciúin in aice leis an gcrann mór. Lua ab ainm di. Bhí súile áille aici, súile geala, ach ní raibh radharc iontu.
Bhí an scata le chéile chun tóraíocht a imirt: Pigúiça, Fofuxo, pug a bhí roctha ar fad agus coileán le cluasa bioracha. D'fhéach Tico, an dachshund, ar Lua agus dúirt sé i gcogar: “Ní bheidh sí in ann imirt. Ní fheiceann sí sinn.”
Smaoinigh Pigúiça air sin. Ansin chuaigh sí anonn chuig Lua agus d'fhiafraigh sí: “Haigh. Cén cluiche is fearr leat?”
D'ardaigh Lua a srón agus rinne sí miongháire. “Haigh, Pigúiça.”
Leath súile Pigúiça. “Conas atá a fhios agat gur mise atá ann?”
“Ó do bholadh, boladh féir agus sneachta. Agus ó do choiscéim. Siúlann tusa ag preabadh, tip, tip, tip. Siúlann Fofuxo go trom mall, tum, tum. Agus bíonn an pug ag análú, sran, sran.”
D'éirigh an pug dearg le náire, ach rinne sé gáire.
“Is breá liom folach bíog,” arsa Lua.
Mar sin d'imir siad. Chuaigh an pug i bhfolach taobh thiar de thom. Bholaigh Lua, bholaigh sí arís, agus d'aimsigh sí é. Dhreap an coileán le cluasa bioracha suas ar chloch. Chuala Lua an chloch ag canadh go bog faoi agus d'aimsigh sí é. Chuaigh Pigúiça i bhfolach taobh thiar den chrann, ag coinneáil srian ar a gáire. Ach chuala Lua an bláth in aice léi ag rá ‘haigh’ léi, agus d'aimsigh sí ise freisin.
“Is í an duine is fearr ar fad í!” arsa Tico, a bhéal ar leathadh.
Ansin rith smaoineamh le Pigúiça. “Anois imreoidh gach duine agus a shúile dúnta, díreach cosúil le Lua!”
Ba é an babhta ba ghreannmhaire den tráthnóna é. Bhuail Fofuxo in aghaidh crainn, go han-éadrom. D'aimsigh Tico a eireaball féin agus shíl sé gurbh é an pug é. Agus bhí Lua ag gáire chomh mór sin go raibh uirthi luí síos san fhéar. Fuair gach duine amach go raibh siad in ann, agus a súile dúnta, a lán rudaí a chloisteáil nár thug aon duine faoi deara riamh roimhe.
Nuair a bhí an tráthnóna thart, d'fhág Lua slán ag gach duine acu, ina ainm, gan botún ar bith.
An oíche sin, sa leaba bheag, dhún Pigúiça a súile agus d'éist sí, cosúil le Lua. An ghaoth ag an bhfuinneog. An criogar amuigh. A hanáil féin, go mall. Dún do shúile beaga freisin agus éist. Cad a chloiseann tú anois?
