„Eent, zwee, dräi... LASS!“
D'Bande ass iwwer d'Blummewiss gelaf. Vir war d'Pigúiça, mat den Oueren, déi no hannen geflattert hunn. Grad hannendrun koum d'Nina, d'Puddelin, déi wéi eng Fieder gesprongen ass. Dann den Tico, den Dackel, mat senge kuerze Bengercher, déi sech ganz séier gedréint hunn. An ganz hannen, ganz wäit hannen, d'Bolota, d'Basset, mat hire grousse Oueren, déi duerch d'Blumme geschleeft hunn.
De Fofuxo ass nieft hinne gelaf, just fir Gesellschaft. D'Zillinn war déi déck Wuerzel vum Universalbam.
D'Pigúiça ass gelaf a gelaf. Et war net méi wäit! Mee ganz um Enn huet d'Nina e risege Sprong gemaach, boing, an ass laanscht si. Si huet d'Wuerzel als Éischt beréiert.
„Gewonnen!“, huet d'Nina geruff a gelaacht.
D'Pigúiça ass stoe bliwwen. Hir Oueren sinn erofgefall. „Dat zielt net“, huet si gebrummelt. „Du bass gesprongen. Sprangen zielt net. Ech wëll net méi spillen.“ A si huet sech mam Réck zu jidderengem gesat, mat enger ganz schmollegen Nues.
Den Tico ass ukomm, ganz ausser Otem, mat der Zong eraus. A vill méi spéit koum d'Bolota. Si ass lues komm, huet hei an do ugehalen, mat engem risege Laachen an hirem laange Gesiicht.
„Bolota, du bass déi Lescht“, sot den Tico. „Bass de net traureg?“
„Traureg?“, sot d'Bolota, a setzt sech an d'Gras. „Ech hunn en Himmelsdéierche mat rosa Punkte gesinn. An eng Blumm huet mer Gudde Mëtteg gesot. An ech hunn de Wand an den Oueren gespuert. Dat war déi flottste Course vun der Welt!“
D'Pigúiça huet nogeduecht. Si war esou vill, esou séier gelaf, datt si guer keen Himmelsdéierche gesinn hat. Keng Blumm, kee Wand. Just d'Wuerzel do vir.
„Dat Schéinst un enger Course ass, zesummen ze lafen“, sot de Fofuxo, a leet sech nieft hir. „Ukommen ass just d'Enn.“
D'Pigúiça war eng Zäit laang ganz roueg. Dunn ass si opgestan, bei d'Nina gaang an huet e bëssi lues gesot: „Gratulatioun. Däi Sprong war ganz héich.“ D'Nina huet mam ganze Schwanz gewackelt, esou frou war si.
„Spille mer nach eng Kéier?“, huet den Tico gefrot. „Elo ass et eng ëmgedréint Course: wien als Leschten ukënnt, gewënnt!“
Jiddereen huet gelaacht. D'Bande ass lues gaang, ganz lues, an huet all Blumm an all Himmelsdéierchen ugekuckt. A gewonnen huet natierlech d'Bolota, déi méi lues goe konnt wéi jiddereen.
Deen Owend huet d'Pigúiça sech midd a frou higeluecht. Si wousst net méi, wien als Éischt ukomm war. Si huet sech un de Wand an den Oueren erënnert, un d'Laache vun der Bande, un d'Himmelsdéierche mat de Punkten. A mat deenen Erënnerungen huet si ganz lues d'Aen zougemaach an ass ageschlof.
