De Moien ass eng nei Hëndin op der Wiss opgetaucht.
Et war eng Collie mat laangem, mëllem Fell, déi nieft dem grousse Bam souz. Hiren Numm war Lua. Si hat schéin, hell Aen, mee si konnt näischt domat gesinn.
D'Bande war zesumme fir Fangen ze spillen: d'Pigúiça, de Fofuxo, e Mops voller Falen an e Welp mat spëtzen Oueren. Den Tico, den Dackel, huet d'Lua ugekuckt an huet geflüstert: „Si kann net matspillen. Si gesäit eis jo net.“
D'Pigúiça huet nogeduecht. Dunn ass si bei d'Lua gaang an huet gefrot: „Moien. Wat spills du gär?“
D'Lua huet d'Nues gehuewen an huet geschmunzelt. „Moien, Pigúiça.“
D'Pigúiça huet grouss Aen gemaach. „Wéi weess du, datt ech et sinn?“
„Un dengem Geroch, deen no Gras a Schnéi richt. An un denge Schrëtt. Du geess sprangend, tipp, tipp, tipp. De Fofuxo geet schwéier a lues, bomm, bomm. An de Mops ootmet esou: ronk, ronk.“
De Mops gouf rout vu Schimm, mee hien huet gelaacht.
„Ech spille gär Verstoppches“, sot d'Lua.
Also hunn si gespillt. De Mops huet sech hannert engem Strauch verstoppt. D'Lua huet geschnoffelt, geschnoffelt, an hien fonnt. De Welp mat de spëtzen Oueren ass op e Steen geklommen. D'Lua huet héieren, wéi de Steen ënner him lues gesongen huet, an huet hien fonnt. D'Pigúiça huet sech hannert dem Bam verstoppt an huet d'Laachen zeréckgehalen. Mee d'Lua huet héieren, wéi d'Blumm nieft hir „Moien“ gesot huet, an huet si och fonnt.
„Si ass déi Bescht vun eis all!“, sot den Tico, de Mond wäit op.
Dunn hat d'Pigúiça eng Iddi. „Elo spillt jiddereen mat zouenen Aen, grad wéi d'Lua!“
Dat war déi witzegst Ronn vum ganzen Nomëtteg. De Fofuxo ass géint e Bam gelaf, ganz liicht. Den Tico huet säin eegene Schwanz fonnt an huet geduecht, et wier de Mops. An d'Lua huet esou vill gelaacht, datt si sech an d'Gras leeë musst. Jiddereen huet entdeckt, datt ee mat zouenen Aen eng ganz Rei Saache héiere kann, op déi nach ni een opgepasst hat.
Wéi den Nomëtteg eriwwer war, huet d'Lua jidderengem Äddi gesot, mat sengem Numm, ouni sech eng eenzeg Kéier ze iren.
Deen Owend am Bettchen huet d'Pigúiça d'Aen zougemaach an huet gelauschtert, wéi d'Lua. De Wand un der Fënster. De Grëll dobaussen. Hiren eegenen Otem, ganz lues. Maach deng Äuglecher och zou a lauschter. Wat héiers du elo?
