D'Këschte stoungen all openeen gestapelt bei der Dier.
An enger war d'Decke vun der Pigúiça. An enger anerer de roude Ball an d'Waasserschësselchen. An där klengster vun allen en Tannenzapp, deen si um éischte Schnéidag fonnt hat.
Et war Plënnerdag. D'Pigúiça sollt an en neie Chalet plënneren, op där anerer Säit vum Hiwwel. Mee si souz mëtten am alen Haischen an hat guer keng Loscht, fortzegoen.
„Ech wëll net goen“, sot si zum Fofuxo, dee komm war fir ze hëllefen. „Hei ass meng Fënster. Vun do aus gesinn ech de Mound. A wann et am neie Chalet kee Mound gëtt?“
De Fofuxo huet e bëssi nogeduecht. „Mir maachen et esou. Mir huelen d'Haischen einfach mat.“
„En Haus kann een dach net matholen, Fofuxo!“
„Mol wuel“, sot hien. „En Haus ass aus eise Saache gemaach. Aus denger Decken. Aus dengem Ball. Aus dengem Geroch. Dat passt alles an d'Këschten.“
Also sinn si den Hiwwel eropgaangen, mat de Këschten. D'Pigúiça ass virgaang an huet den Tannenzapp am Mond gedroen, ganz virsiichteg.
Den neie Chalet hat e Strauendaach an e Rousebou bei der Entrée. Wéi d'Pigúiça drënner duerchgaang ass, hunn d'Rousen sech beweegt an all zesumme gesot: „Wëllkomm!“ Si ass e bëssi erschreckt an huet dunn misse laachen.
Dobannen huet alles no nei geroch. De Buedem huet en anert Kraache gemaach. D'Pigúiça huet de Ball an een Eck geluecht, d'Waasserschësselchen an en aneren an den Tannenzapp direkt an d'Fënster. Dunn huet si d'Decken ausgebreet an huet sech drop gewälzt, vun enger Säit op déi aner, bis se no hir geroch huet. Duerno ass si duerch d'oppen Dier gelaf, fir de Gaart kennenzeléieren.
Do war e Geméisgaart, e Steen, deen lues gesongen huet, an e perfekt Lach, fir Schanken ze verstoppen. A vum Hiwwel aus konnt een dat aalt Haischen gesinn, ganz kleng do ënnen.
„Et ass nach ëmmer do“, sot d'Pigúiça. „Kann ech et besichen?“
„Wéini s de wëlls“, sot de Fofuxo.
Wéi d'Nuecht koum, huet d'Pigúiça sech op d'Decke geluecht, déi no doheem geroch huet. Si huet duerch déi nei Fënster gekuckt, nach e bëssi mësstrauesch. An do war e, ronn a wäiss, a kuckt iwwer d'Rousen: de Mound. Deeselwechte Mound wéi ëmmer, deen einfach mat geplënnert war.
D'Pigúiça huet frou gesiefzt. Si huet dem Mound Gutt Nuecht gesot, dem Tannenzapp Gutt Nuecht an dem Chalet Gutt Nuecht. A si ass am neien Haus ageschlof, wéi wa si ëmmer schonn do gewunnt hätt.
