Bum! D'Pigúiça ass nees gefall.
De gréngen Roller hat Rieder aus glaate Steen, vun deenen, déi sangen, wa se dréinen: „riririri“. Hie war schéin. An hie war schwéier. All Kéier, wann si sech mat enger Patt ofgestouss huet an mat deenen aneren eropgaangen ass, ass de Roller op déi eng Säit geflücht, a si op déi aner.
All aner konnt anscheinend fueren. D'Bolota ass lues laanscht gefuer, ganz am Gläichgewiicht. Den Tico ass séier laanscht gefuer, mat de Oueren am Wand. D'Nina ass souguer mat just enger Patt gefuer, just fir et ze weisen.
D'Pigúiça huet sech am Gras gesat, mat enger brennender Patt, just e klenge Kratz. „Et bréngt näischt“, sot si, beleidegt. „Ech sinn schlecht doran. Ech ginn op.“
De Fofuxo huet de Roller ugekuckt, huet si ugekuckt a gesot: „Wëlls de eppes gesinn?“ Hien huet de Roller geholl, dee vill ze kleng fir hien war, an eng Patt drop gesat. D'Pigúiça huet gelaacht. „Du packs et net!“
„Mir kucken“, sot hien. Hien huet sech ofgestouss a ass e Stéck gerutscht. Duerno ass hie no hannen ausgerutscht, „uuuaaa!“, a gouf op de Réck géint e Bamstamm geluecht, mat de véier Patten an der Loft an engem erstaunte Gesiicht. Sumen sinn vun alle Säite geflunn.
D'Pigúiça huet mat der Patt um Mond gelaacht, an nach méi, wéi de Fofuxo, um Réck leien, matgelaacht huet. „Ech falen all Dag“, sot hien. „All Dag?“ „All Dag. Falen gehéiert zum Léieren. Den Trick ass, eng Kéier méi opzestoen, wéi ee fält.“
D'Pigúiça ass opgestan, huet den Dreck vum Fell gerëselt an driwwer nogeduecht, wat all Fall hir bäibruecht hat. Beim éischte hat si sech ze vill no lénks geleent. Beim zweeten hat si d'Patten aus Angscht ageknéckt. Beim drëtte hat si just op hir eege Féiss gekuckt.
„Ech muss no vir kucken“, sot si. „Dohin, wou ech hi wëll.“
Si huet sech e Steen wäit ewech erausgesicht, huet sech ofgestouss, ass op de Roller geklommen an huet geotemt. De Roller huet gezidderet. Si huet net op d'Féiss gekuckt. Si huet de Steen ugekuckt. Ririri, hunn d'Rieder gesongen. Ririri, ririri.
Si ass geglidden, fënnef ganz Schrëtt, an um sechsten huet de Roller gewackelt. Mee si huet d'Patt rechtzäiteg op de Buedem gesat a ass net gefall! Si ass stoe bliwwen, mat grousse Aen, mam Häerz, dat staark a glécklech geklappt huet.
„Fënnef Schrëtt!“, huet si geruff. „Ech hunn fënnef Schrëtt gemaach!“ „Muer sechs“, sot de Fofuxo, nach ëmmer um Réck, mat Sumen um Kapp. „An duerno zéng. An duerno zielst de net emol méi.“
Owes ass de Roller bei der Mauer gestan, an d'Rieder hunn nach ëmmer liis gesongen, just en schlofegt riririri. D'Pigúiça huet sech an hirem Bettchen zesummegerullt an dreemt, si gléift lues, kuckt no vir, ouni Hetz.
Am Dram ass si net ee eenzegt Mol gefall. An wa si gefall wier, wier et och gutt gewiescht, si wier nees opgestan.
