Y bore hwnnw, daeth ci bach newydd i’r cae.
Coli oedd hi, â blew hir a meddal, ac roedd hi’n eistedd yn dawel wrth ymyl y goeden fawr. Lloer oedd ei henw. Roedd ganddi lygaid hardd, golau, ond doedden nhw ddim yn gallu gweld.
Roedd y criw wedi dod at ei gilydd i chwarae tag: Pigúiça, Fofuxo, pyg crychlyd i gyd a chi bach â chlustiau pigog. Edrychodd Tico’r ci selsig ar Lloer a sibrwd: “Fydd hi ddim yn gallu chwarae. Dydy hi ddim yn gallu ein gweld ni.”
Meddyliodd Pigúiça am y peth. Yna aeth hi at Lloer a gofyn: “Helo. Beth wyt ti’n hoffi ei chwarae?”
Cododd Lloer ei thrwyn a gwenu. “Helo, Pigúiça.”
Agorodd Pigúiça ei llygaid yn fawr. “Sut wyt ti’n gwybod mai fi sydd yma?”
“Wrth dy arogl di, sy’n arogli o laswellt ac eira. A wrth sŵn dy gamau. Rwyt ti’n cerdded yn sboncio, tip, tip, tip. Mae Fofuxo yn cerdded yn drwm ac yn araf, twmp, twmp. Ac mae’r pyg yn anadlu’n swnllyd, chwrnc, chwrnc.”
Aeth y pyg yn goch at ei glustiau, ond chwarddodd e hefyd.
“Dw i’n hoffi chwarae cuddio a chwilio,” meddai Lloer.
Felly dyna wnaethon nhw. Cuddiodd y pyg y tu ôl i lwyn. Snwffiodd Lloer, a snwffian eto, a dod o hyd iddo. Dringodd y ci bach â chlustiau pigog ar garreg. Clywodd Lloer y garreg yn canu’n dawel oddi tano a dod o hyd iddo. Cuddiodd Pigúiça y tu ôl i’r goeden, yn trio peidio â chwerthin. Ond clywodd Lloer y blodyn wrth ei hochr yn dweud “helo” wrthi, a dod o hyd iddi hithau hefyd.
“Hi yw’r orau o bawb!” meddai Tico, â’i geg ar agor.
Yna cafodd Pigúiça syniad. “Nawr mae pawb yn chwarae â’u llygaid ar gau, yn union fel Lloer!”
Dyna’r rownd fwyaf doniol drwy’r prynhawn. Bwmpiodd Fofuxo yn erbyn coeden, yn ysgafn iawn. Daeth Tico o hyd i’w gynffon ei hun a meddwl mai’r pyg oedd e. Ac roedd Lloer yn chwerthin cymaint nes bod rhaid iddi orwedd ar y glaswellt. Darganfu pawb, â’u llygaid ar gau, eu bod nhw’n gallu clywed llwyth o bethau nad oedd neb wedi sylwi arnyn nhw o’r blaen.
Pan ddaeth y prynhawn i ben, dywedodd Lloer hwyl fawr wrth bob un, wrth ei enw, heb wneud un camgymeriad.
Y noson honno, yn ei gwely bach, caeodd Pigúiça ei llygaid a gwrando, fel Lloer. Y gwynt wrth y ffenest. Y criciedyn y tu allan. Ei hanadl ei hun, yn araf. Cau dithau dy lygaid bach a gwrando. Beth wyt ti’n ei glywed nawr?
