A Pigúiça estaba sucia. Moi sucia. Tiña lama no fociño, lama nas patas, lama no rabo e ata un pouquiño de lama dentro da orella.
«Hora do baño», dixo o Fofuxo.
«Que baño?», dixo a Pigúiça, pestanexando. «Eu estou limpiña.» E unha pella de lama caeulle do queixo, plof, xusto diante do Fofuxo.
O Fofuxo aguantou a risa. «Limpiña, eh?»
«O baño é aburridísimo», dixo a Pigúiça, agochándose detrás dun arbusto. «A auga está mollada. O xabón métese nos ollos. E teño que estar queda. E despois cheiro a xabón, e non a can!»
O Fofuxo pensou un pouquiño. Despois dixo: «Moi ben. Entón hoxe non hai baño. Hoxe hai travesía do lago.»
A cabeza da Pigúiça asomou por riba do arbusto. «Travesía?»
No lago do bosque había unha fila de pedras redondas, unha detrás doutra, ata a outra beira. Cando alguén saltaba enriba delas, as pedras cantaban unha nota diferente. Do. Re. Mi.
A Pigúiça saltou á primeira. Do! Saltou á segunda. Re! Saltou á terceira. Mi! A cuarta cantou tan fino que parecía un paxariño. A auga salpicáballe nas patas, e a lama ía saíndo sen que ela se decatase. Na quinta pedra esvarou un pouquiño e, chof, mollou a barriga enteira. En vez de queixarse, botou a rir.
No medio do lago, a auga era baixiña e morna de sol. Alí medraban unhas flores redondas que, cando alguén se achegaba, soltaban burbullas de escuma perfumada. A Pigúiça rebolou entre as burbullas. O Fofuxo fregoulle o lombo coa pata, moi suave, e fíxolle un sombreiro de escuma na cabeza.
«Mira, Fofuxo! Son un bolo de aniversario!»
Cando chegaron ao outro lado, a Pigúiça sacudiuse enteira, frrrrr, e salpicou auga por todas partes. O seu pelo estaba branco e gris outra vez, suave e con cheiro a flor. Os dous deitáronse nunha pedra quente para secar, mentres o sol ía baixando detrás das árbores.
«Fofuxo», dixo a Pigúiça, coa voz branda. «Mañá hai travesía outra vez?»
«Hai», dixo el. «Sempre que haxa lama.»
Aquela noite, a Pigúiça enroscouse na camiña, fofa coma unha nube. Cheirou a súa propia pata: cheiriño a flor. Fóra, as pedras do lago aínda cantaban, cada vez máis baixiño. Bocexou unha vez. Bocexou dúas. E durmiu, limpiña de verdade.
