«Un, dous, tres... XA!»
A pandilla saíu correndo polo prado florido. Diante ía a Pigúiça, coas orellas voando para atrás. Detrás dela, a Nina, a caniche, saltando coma un resorte. Despois o Tico, o salchicha, coas patiñas curtas xirando moi rápido. E alá atrás, moi atrás, a Bolota, a basset, coas orellonas arrastrando polas flores.
O Fofuxo corría ao lado, só para facer compañía. A meta era a raíz grosa da Árbore Universal.
A Pigúiça corría e corría. Xa faltaba pouco! Pero, xusto ao final, a Nina deu un salto enorme, boing, e adiantouna. Tocou a raíz primeiro.
«Gañei!», berrou a Nina, rindo.
A Pigúiça parou. As orellas caéronlle. «Non vale», rosmou. «Ti saltaches. Saltar non vale. Xa non quero xogar.» E sentou de costas a todos, co fociño ben amuado.
O Tico chegou bufando, coa lingua fóra. E, moito despois, chegou a Bolota. Viña amodiño, parando aquí e alá, cun sorriso enorme na súa cara longa.
«Bolota, chegaches a última», dixo o Tico. «Non estás triste?»
«Triste?», dixo a Bolota, sentando na herba. «Vin unha xoaniña de pintas rosa. E unha flor deume as boas tardes. E sentín o vento nas orellas. Foi a mellor carreira do mundo!»
A Pigúiça quedou pensando. Correra tanto, tantísimo, que non vira ningunha xoaniña. Nin flores, nin vento. Só a raíz, alá diante.
«O mellor dunha carreira é correr xuntos», dixo o Fofuxo, deitándose ao seu carón. «Chegar é só o final.»
A Pigúiça estivo caladiña un anaco. Despois ergueuse, foi onda a Nina e díxolle, algo baixiño: «Parabéns. O teu salto foi altísimo.» A Nina abaneou o rabo enteiro, de tan contenta.
«Xogamos outra vez?», preguntou o Tico. «Agora é unha carreira ao revés: gaña quen chegue o último!»
Todos riron. A pandilla camiñou amodo, amodiño, mirando cada flor e cada xoaniña. E quen gañou, claro, foi a Bolota, que sabía ir máis amodo ca ninguén.
Aquela noite, a Pigúiça deitouse cansa e contenta. Xa non lembraba quen chegara primeiro. Lembraba o vento nas orellas, as risas da pandilla, a xoaniña de pintas. E foi con esas lembranzas, amodiño, amodiño, como pechou os ollos e durmiu.
