Pigúiça was vuil. Baie vuil. Daar was modder op haar neus, modder op haar pote, modder op haar stert en selfs 'n bietjie modder binne-in haar oor.
“Badtyd,” sê Fofuxo.
“Watse bad?” sê Pigúiça en knipper haar oë. “Ek is skoon.” En 'n klont modder val van haar ken af, plof, reg voor Fofuxo se pote.
Fofuxo hou sy lag in. “Skoon, nè?”
“Bad is vervelig,” sê Pigúiça en kruip agter 'n bos weg. “Die water is nat. Die seep kom in my oë. En ek moet stilsit. En dan ruik ek na seep, en nie na 'n hond nie!”
Fofuxo dink 'n bietjie. Toe sê hy: “Nou goed. Dan is daar vandag nie 'n bad nie. Vandag is daar 'n dam-oorsteek.”
Pigúiça se kop kom agter die bos uit. “'n Dam-oorsteek?”
In die dam in die bos was daar 'n ry ronde klippe, die een ná die ander, tot by die oorkant. As iemand daarop spring, sing elke klip 'n ander noot. Do. Re. Mi.
Pigúiça spring op die eerste een. Do! Sy spring op die tweede. Re! Sy spring op die derde. Mi! Die vierde sing so fyn dat dit soos 'n voëltjie klink. Die water spat teen haar pote, en die modder spoel af sonder dat sy dit eers agterkom. Op die vyfde klip gly sy effens, en plons, haar hele maag word nat. In plaas daarvan om te kla, lag sy.
In die middel van die dam was die water vlak en louwarm van die son. Daar het ronde blomme gegroei wat, as iemand naby kom, borrels geurige skuim uitblaas. Pigúiça rol tussen die borrels rond. Fofuxo skrop haar rug saggies met sy poot en maak vir haar 'n skuimhoed op haar kop.
“Kyk, Fofuxo! Ek is 'n verjaarsdagkoek!”
Toe hulle aan die oorkant kom, skud Pigúiça haar hele lyf, frrrrr, en spat water oral heen. Haar pels was weer wit en grys, sag en met 'n blommegeur. Die twee gaan lê op 'n warm klip om droog te word, terwyl die son agter die bome sak.
“Fofuxo,” sê Pigúiça met 'n slaperige stem. “Is daar môre weer 'n dam-oorsteek?”
“Daar is,” sê hy. “Elke keer as daar modder is.”
Daardie aand krul Pigúiça op in haar bedjie, so donsig soos 'n wolk. Sy ruik aan haar eie poot: 'n blommegeurtjie. Buite het die klippe in die dam nog gesing, al sagter en sagter. Sy gaap een keer. Sy gaap twee keer. En sy slaap, regtig skoon.
