In die middel van die nag word Pigúiça skielik wakker.
Dit was kampeeraand in die veld. Die hele bende het in die gras geslaap, onder die sterre. Bolota het saggies gesnork, met haar groot ore as kombers. Tico was opgerol soos 'n broodrolletjie. Nina het met een poot oor haar neus geslaap en in haar droom met haar stert geswaai.
Maar Pigúiça se hart het vinnig geklop, doef doef doef. Sy kyk stadig om haar rond, om seker te maak dat sy regtig hier in die veld is, en nie meer in die droom nie.
Sy loop op die puntjies van haar pote na Fofuxo toe en druk haar neus teen sy oor. “Fofuxo... is jy wakker?”
“Nou is ek,” sê hy en maak een oog oop. Sy oë was goud, rustig soos altyd. “Wat is fout?”
“Ek het 'n nare droom gehad. Ek was verdwaal in 'n donker woud. Die blomme het nie geantwoord as ek naby hulle kom nie. En ek kon nie die pad huis toe kry nie.”
Fofuxo het nie gelag nie, en hy het ook nie gesê dit is sommer twak nie. Hy staan stadig op en gee haar 'n baie groot drukkie, een van daardie wat jou heeltemal toemaak. Pigúiça bly daar binne, lekker warm, totdat die doef doef doef stadiger word.
“Weet jy wat ek doen as ek 'n nare droom het?” vra Fofuxo. “Ek verander die einde.”
“Kan 'n mens dit verander?”
“Jy kan. Maak jou oë toe en gaan terug na die woud in die droom. Maar luister nou: 'n piepklein blommetjie word wakker en sê hallo. Toe nog een. En nog een. En hulle gaan een ná die ander aan, soos 'n paadjie van liggies.”
Pigúiça maak haar oë toe. Sy kon dit sien. Die blomme het een vir een aangegaan en 'n blink paadjie op die woudvloer gemaak.
“En aan die einde van die paadjie,” gaan Fofuxo aan, “wie wag daar?”
Pigúiça glimlag. “Jy. En Bolota, en Tico, en Nina. En almal kampeer onder die sterre.”
“Net soos nou,” sê Fofuxo.
Pigúiça maak haar oë oop en kyk op. Die lug was vol sterre, en dit het gelyk of hulle almal net vir haar knipoog. Sy kruip tussen Fofuxo se groot pote in, druk haar kop teen sy bors en luister na sy hart, doef... doef... doef..., baie stadig. En hierdie keer, toe sy aan die slaap raak, het die droom sommer met die mooi einde begin.
