Daar was iets groens op Pigúiça se bord.
Sy draai haar kop na die een kant. Toe draai sy dit na die ander kant. Die groen ding het net daar gelê, doodstil, langs die sop. Dit het soos 'n klein boompie gelyk, met 'n stammetjie en alles.
“Wat is dit?” vra sy agterdogtig.
“Broccoli,” sê Fofuxo van die ander kant van die tafel af. “Vandag vars uit die groentetuin gepluk.”
“Ek hou nie daarvan nie,” sê Pigúiça en stoot die bord met haar neus weg. “Dis te groen. En dit lyk of dit my keel gaan kielie.”
“Het jy al daaraan geproe?” vra Fofuxo. En Pigúiça antwoord, baie beslis: “Nee. Maar ek hou nie daarvan nie.”
Fofuxo het nie aangedring nie. Hy tel net 'n stukkie broccoli van sy eie bord op en kyk baie ernstig daarna, soos 'n wetenskaplike met 'n bril. “Weet jy wat ek dink? Dit is 'n boom uit 'n mierwoud. Kyk hoe groot is die kruin. 'n Hele mierhuisie kan hier bo-op pas.”
Pigúiça kyk van naby. Dit was waar. Dit het regtig soos 'n klein woudjie gelyk, met takkies en blaartjies en alles.
Aan die punt van die tafel tel Tico, die worshondjie, 'n hele stuk broccoli op en kou. Kraak, kraak, kraak. “Dit maak geraas!” sê hy met sy mond vol. “Dis soos om op droë herfsblare te trap!”
Pigúiça word nuuskierig. Eers ruik sy daaraan. Dit het geruik soos gras ná die reën. Toe raak sy daaraan met haar poot. Dit was bietjie sag bo en bietjie hard onder. Toe raak sy met die puntjie van haar tong daaraan. Niks slegs het gebeur nie. Haar tong was nog op sy plek, en haar stert ook.
En toe, baie stadig, neem sy 'n happie so groot soos 'n mier. Kraak.
Sy kou. Sy kou nog 'n bietjie. Sy trek 'n nadenkende gesig, met een oog half toe en die ander een wat na die plafon kyk. Tico en Fofuxo wag, sonder om te knipper.
“En?” vra Tico.
“Dis... so-so,” sê Pigúiça. En ná 'n rukkie: “Maar die kraakgeluid is lekker. Môre proe ek nog 'n stukkie, reg? 'n Stukkie so groot soos 'n liewenheersbesie.” Fofuxo swaai sy stert. So-so was al 'n baie mooi begin.
Later, met 'n maag warm van die sop, maak Pigúiça haar gemaklik in die bed en sluit haar oë. En sy droom van 'n woud vol groen boompies, waar miertjies met hoedjies stadig rondwandel, baie stadig, totdat hulle almal ook aan die slaap raak.
