Sicht Dir kuerz Fabelen fir virum Schlofen? Hei sinn 5 originell Geschichten, vun 2 bis 3 Minutten, mat klenge Déieren, engem rouegen Enn an enger einfacher Lektioun. Si si geschriwwen, fir haart virgelies ze ginn, mat gedämpftem Luucht a ganz ouni Haascht.
Wëllt Dir méi? Kuckt och déi Schlofgeschichten um Site.
Déi 5 Fabelen, fir virum Schlofen ze liesen
1. D'Schildkröt an de Som
An engem Eck vum Gaart huet d'Schildkröt Lia e klenge Som geplanzt an ass bei him sëtze bliwwen, fir d'Äerd unzekucken. Um éischten Dag ass näischt geschitt. Um zweeten och net.
D'Eechhäerchen Nico ass virbäigelaf a gefrot: „Ass en schonn erauskomm?“ „Nach net“, huet d'Lia roueg geäntwert. „Firwat sëtz du dann do?“ „Well ech wëll dobäi sinn, wann hien erwächt.“
Den Nico huet gelaacht a ass no Nëss gelaf. Et huet lues gereent, d'Sonn huet d'Äerd gewiermt an den Owend ass mat Stäre komm. D'Lia huet d'Aen nieft dem Som zougemaach.
Moies huet e klenge gréngen Trieb aus der Äerd gelunscht, kleng a schei. D'Lia huet geflüstert: „Gudde Moien.“ Den Nico ass erëmkomm, huet den Trieb gesinn a sech nieft si gesat, fir och ze waarden.
D'Lektioun: Déi gutt Saache brauche Zäit, a mat Häerzlechkeet waarden ass en Deel vum Grousswuessen.
2. D'Hasekand an de grousse Schiet
D'Hasekand Teo hat grouss Angscht virun engem risege Schiet un der Wand vu sengem Zëmmer. All Nuecht huet et sech d'Oueren zougehalen an d'Aen fest zougemaach.
Eng Nuecht ass de Mound duerch d'Fënster komm an den Teo huet beschloss, nëmmen e bëssen ze kucken. De Schiet hat zwee laang Oueren an eng kleng Nues, déi sech bewegt huet. Hie krut d'Nues an d'Beweegung. De Schiet och.
„Ah“, huet den Teo geflüstert. „Du bass et.“
Hien ass lues no lénks gesprongen, an de Schiet ass matgesprongen. Hien ass no riets gesprongen, an hie wor him no. Den Teo huet liddereg gelaacht, an de Schiet huet och gelaacht.
An där Nuecht huet hien d'Oueren net zougehalen, dem Schiet gutt Nuecht gesot an ass séier agedommelt.
D'Lektioun: D'Angscht gëtt méi kleng, wann een de Courage huet, et vun noem ze kucken.
3. D'Pigúiça, de Fofuxo an de Kaschtekuch
D'Pigúiça, d'klengt Husky-Hellchen mat de blaue Aen, huet e groussen Hondskuch ënner dem Bam am Zaubergaart fonnt. Hir Aen hunn geglëtzt. Et war de gréissten Hondskuch op der Welt!
Dunn huet se hire Frënd Fofuxo gesinn, dee mat engem knurrende Bauch koum. D'Pigúiça huet den Hondskuch ugekuckt, de Fofuxo ugekuckt an e Moment nogeduecht.
„Wëlls du en mat mir deelen?“, huet se gefrot.
De Fofuxo huet vu Bou bis Ouer gelaacht. Si hu sech an d'Gras gesat an den Hondskuch an der Mëtt gebrach. All Stéck huet nach besser geschmaacht wéi de ganzen Hondskuch, well et mat Gesellschaft koum.
Wéi alles opgeess war, huet dem Fofuxo säi Bauch opgehale ze knurren, an dem Pigúiça säi Bauch och. Si hu sech nieneneen higeluecht an d'Wolleke gekuckt, bis hir Aen schwéier gi sinn.
D'Lektioun: Wat mir deelen, schmaacht besser, well et mat Gesellschaft kënnt.
4. De klenge Vull an dat Stéckelchen
De klenge Vull Pipo wollt en Nascht bauen an huet dat perfekt Stéckelchen fonnt. Et gouf just e Problem: et war riseg, vill méi grouss wéi hie selwer.
De Pipo huet gezunn, gedréckt, mat de Flilleke geschloen, a näischt. Hie wor ze verleeën, fir ëm Hëllef ze froen, well hie geduecht huet, e richtege Vull dréit alles eleng.
D'Eil Alba, déi alles vun uewen gesinn huet, huet him sanft gesot: „Ëm Hëllef froen ass keng Schwächt, Pipo. Et ass eng schlau Manéier, wäiter ze kommen.“
De Pipo huet déif ageotemt a seng Frënn geruff. An enger Minutt hunn dräi kleng Villercher d'Stéckelchen zesumme gedroen, an et ass ouni Méi bis bei de Bam geflunn.
D'Nascht war fäerdeg, ier den Himmel donkel gouf. De Pipo huet sech dran zesummegerullt, dankbar, an ass agedommelt, wéi de Wand an de Blieder gerauscht huet.
D'Lektioun: Ëm Hëllef froen ass eng schlau a couragéiert Manéier, wäiter ze kommen.
5. Den Igel an de Reewuerm
Den Igel Bento hat Stacheler iwwerall, an dofir huet hie geduecht, datt keen an senger Géigend wëll sinn. Fir de Fall vum Fall huet hien d'Deeg roueg a sengem Lach verbruecht.
Op engem Nomëtteg mat staarkem Reen huet hie e Reewuerm um Wee verluer gesinn, ganz naass an um Zidderen virun der Kälte. De Bento huet geduecht: „Ech sinn net gutt am Ëmaarmen.“ Trotzdem ass hien aus dem Lach erauskomm.
Virsiichteg huet hien e grousst Blat geholl an et wéi e Parapluie gehalen, ouni de Reewuerm mat de Stacheler ze beréieren. De Reewuerm ass drënner bliwwen, schéi dréchen, bis de Reen opgehalen huet.
„Merci, Bento“, huet hien gesot. „Du bass ganz léif.“
De Bento hat dat nach ni héieren. Hie wor mat engem waarmen Häerz an de Lach zréckgaangen an huet laachend geschlof.
D'Lektioun: D'Frëndlechkeet hänkt net dovun of, wéi mir vun baussen ausgesinn, mee dovun, wat mir maachen.
Wéi liest een Fabele fir virum Schlofen haart vir
- Liselt a lues: Gitt mat all Paragraph e bësse méi liselt, wéi wann d'Geschicht och midd géif ginn.
- Paus: Looss e Moment Rou no deem, wat d'Perséinlechkeeten soen. An där Rou schafft d'Fantasie.
- Eng Fro um Enn: Frot: „Wat hätts du an sengem Fall gemaach?“ an akzeptéiert all Äntwert, ouni ze verbesseren.
- Mëllt Luucht: E schwaacht Luucht hëlleft dem Kierper ze verstoen, datt d'Nuecht do ass.
Wann Ärem Kand d'Pigúiça gefall huet, si ass d'Haaptfigur vum Buch Dogavios: Wou Dräim lieweg ginn, an kënnt och am gratis Pigúiça-Spill vir, dat am Browser leeft, ouni Umeldung an ouni Reklamm.
Heefeg Froen
Wat ass dat bescht Alter fir kuerz Fabelen?
Si funktionéieren gutt vun 3 bis 8 Joer. Bei de Klengsten liest lues a mat sanfter Stëmm. Bei de Gréissere looss se d'Lektioun mat hiren eegene Wierder erkläre.
Wéi laang dauert all Fabel?
Tëscht 2 an 3 Minutten, wann Dir se roueg liest. Dir kënnt nëmmen eng liesen op midde Owender, oder zwou, wann d'Kand méi wëllt.
Kann ech all Owend déi selwecht Fabel widderhuelen?
Jo, an et ass souguer gutt. D'Widderhuelung gëtt Sécherheet, an d'Kand fänkt un, dat rouegt Enn virauszegesinn, wat hëlleft, sech virum Schlofen ze entspanen.
