Fágann tú do pháiste ag féachaint ar fhíseán faofa, imíonn tú amach ar feadh deich nóiméad, filleann tú agus tá siad ag féachaint ar rud éigin go hiomlán difriúil, níos airde, níos tapúla, níos aistí. Ní teip s'agatsa é sin ná mí-iompar an linbh. Is é an t-algartam ag déanamh go díreach an rud a tógadh chuige: aird a choinneáil, ní oideachas a chur ar fáil. An dea-scéal ná gur féidir leat cuid mhaith de a dhí-armú in aon tráthnóna amháin.
Na trí shocrú is tábhachtaí
- Múch an seinm uathoibríoch: má dhéanann tú rud amháin amháin ón liosta seo, déan é seo. Is é an seinm uathoibríoch a iompraíonn páiste ón bhfíseán roghnaithe go dtí an cúigiú ceann randamach gan aon duine ag cinneadh rud ar bith.
- Úsáid an aip pháistí thiomnaithe le próifíl aoise: agus laistigh de sin, roghnaigh an modh is srianta, an ceann a thaispeánann ábhar faofa amháin. Ligeann an modh oscailte go leor ábhair aistí fós tríd.
- Díchumasaigh cuardach: is é seo an t-athrú is lú aitheantais díobh ar fad. Le cuardach múchta, ní nascleanúnn do pháiste ach an méid atá faofa cheana féin. Sin an difear idir seisiún intuartha agus fionnachtain nach dteastaíonn.
Cad a sciorrann tríd na scagairí fós
- Cóipeanna de charachtair aitheanta: cainéil a úsáideann carachtair cháiliúla i bhfíseáin ar chaighdeán an-íseal a rinneadh go hiomlán chun cuardach a ghabháil. Teideal aitheanta, gan aon scéal ar bith.
- Físeáin gan chríoch ag baint bréagán as bosca: ní contúirteach iad, ach fógraíocht íon i gcuma ábhair, agus fíor-nós a thógann. Is fiú a fhios a bheith agat cad iad.
- Tuairimí agus moltaí sa taobhbharra: fiú i dtimpeallachtaí scagtha, brúnn an taobhbharra. Cabhraíonn scáileán iomlán níos mó ná mar a shílfeá.
