Is beag nóiméad a chuireann náire ar thuismitheoirí chomh mór le leanbh ag greamú bréagáin agus ag béicíl “liomsa!” agus leanbh eile ag caoineadh. Sula gcuirfeá milleán ort féin, bíodh a fhios agat: go dtí thart faoi aois a ceathair nó a cúig, tá leanaí fós ag tógáil an choincheap úinéireachta, agus teastaíonn uathu mothú go bhfuil rud éigin ina gcuid go fírinneach sula féidir leo é a lonadh amach. Nuair a éignítear lámhachadh ar chomhaireamh síos, múintear dhá cheacht mhícheart de ghnáth: gurb é an duine a ghoileann a bhuann, agus nach bhfuil tábhacht lena mianta féin.
Malartaigh “roinn” ar “táimid ag glacadh seal”
- Lig don seal críochnú: “Tá an leoraí ag Peadar. Nuair a bheas sé críochnaithe, is é do sheal-sa é.” Tá fanacht ar chríoch nádúrtha níos cothroime, agus níos éasca a thuiscint, ná deighilt ar éileamh.
- Múin fiafraí agus diúltú: “An féidir liom súgradh nuair a bheas tú críochnaithe?” agus freisin “táim á úsáid fós, glaofaidh mé ort.” Is cuid den scil é “ní hea” meáite.
- Úsáid amadóir físiúil: iompaíonn amadóir gainimh argóint teibí ina rud is féidir le leanbh a fheiceáil.
- Cuir seodra i leataobh roimh chuairteanna súgartha: lig do do leanbh dhá nó trí bhréagán a roghnú nach mbeidh orthu a lonadh amach. Cuireann sé seo amháin cosc ar an gcuid is mó coimhlintí.
Cad is ceart a rá i rith na coimhlinte
- Déan cur síos gan breithiúnas: “Tá beirt leanaí ag iarraidh an carr céanna. Tá sin deacair.”
- Deimhnigh an dá thaobh: “Tá fonn mór ort an carr a fháil. Agus tá fonn mór aici siúd air freisin.”
- Iarr réiteach: “Cad ba cheart dúinn a dhéanamh chun é seo a réiteach?” Ó thart faoi aois a ceathair, tagann leanaí suas le smaointe iontacha.
- Seachain lipéid: éiríonn “chomh leithleach sin” ina thairngreacht. Bain triail as “tá roinnt fíordheacair, agus tá tú ag foghlaim.”
- Ná héigin lonadh an cheann is fearr leo: ní thabharfá do ghuthán do strainséir díreach mar gheall gur iarr siad é ach an oiread.
