Tá miotas cruálach sa tuismitheoireacht: nach n-éiríonn frustrach le leanbh a tógadh go maith. Is é an t-aisiompú atá fíor go deimhin, is í an fhrustrachas an cleachtadh corp-neartaithe. Gach “ní hea,” gach mír mhearaí nach dtagann le chéile, gach cailliúint i gcluiche cuimhne, is repetition eile é ó thaobh neart mothúchánach. Ní hé do chúramsa frustrachas a shábháil ó do leanbh, ná ní hé do chúramsa iad a fhágáil ina n-aonar leis. Is é do chúramsa fanacht taobh leo agus iad ag foghlaim gluaiseacht tríd an míchompord.
Roimh ré: an stáitse a shocrú
- Lig dóibh triail a bhaint as ar feadh níos faide: comhair go dtí a deich sula gcuireann tú isteach. Goideann mífhoighne duine fásta an fhoghlaim go ciúin.
- Tairg cuidiú i sraitheanna: ar dtús “ar mhaith leat go gcoinneoinn é?”, ansin “ar mhaith leat go dtaispeánfainn duit?”, agus ansin amháin “ar mhaith leat go ndéanfainn é?”
- Ainmnigh an míchompord roimh ré: roimh chluiche, abair “beidh duine amháin ag buachan agus duine amháin ag cailleadh, agus mothaíonn cailliúint go dona sa chliabhrach.”
- Ná lig dóibh buachan i gcónaí: is i bhfad níos saoire cailliúint uaireanta sa bhaile, le tacaíocht, ná cailliúint don chéad uair in aois a hocht os comhair páistí scoile.
I rith: cad is ceart a rá sa nóiméad crua
- Ainmnigh gan é a laghdú: “Tá sin frustrach. Bhain tú triail as an oiread sin uaireanta agus níor oibrigh sé fós.” Seachain “níl sé mór go leor.”
- Cuir cosc ort féin réiteach a dhéanamh: tá tarraingt an-láidir ann an líníocht a chríochnú nó an mhír a bhrú isteach. Fan gar agus bí ann amháin.
- Tairg sos, ní tarrtháil: “Ar mhaith leat sos a ghlacadh agus filleadh air ar ball? Is féidir linn triail eile a bhaint as gan mhoill.”
- Laghdaigh an fhadhb: “Déanaimis an cúinne gorm amháin faoi láthair.” Athbhunaíonn píosaí beaga an mothúchán go bhfuil rud éigin fós indéanta.
- Roinn do bhotún féin: “Dhóigh mé an rís inniu agus bhí fearg mhór orm. Ansin thóg mé anáil agus thosaigh mé arís.” Nuair a chloiseann leanbh duine fásta ag teip os ard, gnáthaíonn sé gach rud.
