Chun go dtaitneoidh glasraí leis an bpáiste, is é an bealach is iontaofa an bia a thaispeáint go minic, i gcodanna beaga, in atmaisféar éadrom, gan brú agus gan bhagairt. Tógtar an blas go mall, agus áirítear gach iarracht, fiú nuair a chríochnaíonn sé le «níl sé uaim». Seo 7 gcleas praiticiúla le tabhairt isteach ón gcéad bhéile eile.

Sula dtosóidh tú, cuimhnigh ar rud amháin: is céim an-choitianta é glasraí a dhiúltú idir 2 agus 8 mbliana d'aois. Ní chiallaíonn sé go ndearna tú botún, ná nach n-íosfaidh do pháiste riamh iad. Ciallaíonn sé go bhfuil sé ag foghlaim, agus is tusa an treoraí ar an aimsiú seo.

1. Tairg arís agus arís eile, gan dráma

Is é an nochtadh athfhillteach an straitéis is cumhachtaí ar fad. Caithfidh go leor páistí an glasra céanna a fheiceáil go minic, ar laethanta éagsúla, sula nglacann siad le blaiseadh. Mar sin, cuir píosa beag ar an bplátáil agus fág ansin é, gan trácht.

Mura n-itheann sé é, ná bac leis. Bain an plátáil go réidh agus bain triail eile as lá eile. Is tábhachtaí gur lean an glasra ag teacht, go nádúrtha, mar chuid de ghnáthbhord an teaghlaigh.

2. Codanna an-bheaga

Cuireann pláta lán de bhróicilí eagla ar aon pháiste beag. Tosaigh le cuid bheag bídeach: slisne cairéid amháin, dhá bhláth, spúnóg bheag puimcín. Is cosúil go bhfuil cuid bheag indéanta, agus mothaíonn an páiste go bhfuil sé in ann an dúshlán a bhuachan.

Má iarrann sé tuilleadh, go hiontach. Mura iarrann, tá misean an lae comhlíonta agat: chonaic sé, bholaigh sé agus b'fhéidir gur theagmhaigh sé leis an nglasra lena theanga.

3. Cócaráil le chéile

Bíonn fiosracht ar an bpáiste a chabhraíonn leis an mbéile a ullmhú chun an rud a rinne sé a bhlaiseadh. Lig do do pháiste na duilleoga a ní, an leitís a stróiceadh, an sailéad a mheascadh agus na glasraí a chur sa tráidire. Faoi mhaoirseacht duine fhásta, go háirithe in aice le scian, cócaireán agus uisce te.

Is féidir an tasc a athrú ina mhisean fiú: «Inniu is tusa an cócaire, agus is é an anraith puimcín an mias rúnda». Tá an bród as é a dhéanamh an-tábhachtach nuair a thagann an t-am chun blaiseadh.

4. Bí i do shampla ag an mbord

Féachann páistí ar gach rud. Má itheann na tuismitheoirí glasraí le pléisiúr, má deir siad go bhfuil siad blasta agus má thógann siad tuilleadh, téann an teachtaireacht i bhfeidhm gan seanmóir. Cabhraíonn ithe le chéile, ag an mbord céanna agus ag an am céanna, i bhfad níos mó ná an páiste a chur ag ithe leis féin.

Seachain nótaí ar nós «ní maith liom bróicilí ach an oiread». Labhair le fiosracht ina ionad: «Mmm, cé chomh briosc!» nó «Tá an cairéad seo milis inniu».

5. Déan súgradh den bhéile

Baineann súgradh meáchan na dualgais de. Déan aghaidh bheag ar an bplátáil le trátaí beaga mar shúile, cúcamar mar bhéal agus cairéad mar ghruaig. Samhlaigh gur crann coille é an bróicilí agus gur crainn bheaga iad na bláthanna a itheann an fathach. Eagraigh comórtas dathanna: cé a aimsíonn an pláta is datha?

Is fiú tuar ceatha a dhéanamh ag am lóin freisin, le glasra de gach dath. Súgradh gan áibhéil agus gan duais as ithe: is é an aidhm ach an t-atmaisféar a choinneáil éadrom agus spraíúil.

6. Gan brú, gan bhagairt, gan breab

Cuireann abairtí ar nós «mura n-itheann tú an glasra, ní bhfaighidh tú milseog» droch-theachtaireacht chun cinn: is pionós é an glasra agus is duais é an milseán. Cuireann sé sin ar an bpáiste lúcháir níos lú a bheith air faoin méid atá ar an bplátáil.

Coinnigh riail shimplí ina ionad: socraíonn tusa cad a sheirbheáiltear agus cathain, agus socraíonn an páiste an n-itheann sé agus cé mhéad. Gan screadaíl, gan caibidlíocht, gan an greim deiridh a éigniú. Le himeacht ama, tugann an socracht seo an goile ar ais ar thaobh an linbh.

7. Athraigh an ullmhúchán agus an cur i láthair

Go minic ní hé an glasra a dhiúltaíonn an páiste ach an uigeacht. D'fhéadfadh cairéad amh a bheith ró-chrua, agus an ceann bruite ró-bhog. Bain triail as rósta san oigheann, i bhfoirm bioráin, grátáilte, brúite ina liathróidí beaga, measctha i anraith nó measctha le taos aráin.

Tairg anlann tumtha freisin, ar nós iógart nádúrtha blaistithe nó braon ola olóige. Tugann an rogha idir dhá ghlasra («cairéad nó cúrgéit?») mothú don pháiste go socraíonn sé féin, agus méadaíonn sé sin a mhian blaiseadh.

Ceisteanna coitianta

Cá fhad a thógann sé ar an bpáiste glasra nua a ghlacadh?

Athraíonn sé go mór ó pháiste go páiste. Teastaíonn dosaen iarrachtaí ó go leor páistí, ar feadh seachtainí. Dá bhrí sin, tá tuiscint shocair níos luachmhaire ná aon chleas. Ná géill tar éis dhá nó trí dhiúltú.

An féidir liom an glasra a cheilt i mbia eile?

Is féidir é a mheascadh in oideas ó am go chéile, ach is fearr go bhfeicfidh an páiste an glasra iomlán freisin, chun é a aithint agus a ghlacadh. Má cheiltear i gcónaí é, éiríonn sé ina mhistéir agus ní chabhraíonn sé leis an mblas a thógáil.

Cad a tharlóidh má dhiúltaíonn mo pháiste do chuile rud beagnach?

Má tá an diúltú an-láidir, má tá liosta na mbianna glactha an-ghearr, nó má thugann tú faoi deara meáchan a chailleadh, plúchadh nó anacair ag béilí, labhair le dochtúir do linbh. Féadfaidh sé an cás a mheas agus an chonair is fearr a mholadh.

Ar thaitin na smaointe leat? Tar éis an dinnéir, bain sult as am ciúin teaghlaigh leis an cluiche saor in aisce de chuid Pigúiça, gan clárú agus gan fógraí, nó féach freisin ar ár leid faoi conas an páiste a mhúineadh chun a chuid fiacla a scuabadh, nós eile a bhuaitear le héadroime. Agus más mian leat scéal oíche lán de ghrá, bain amach an leabhar Dogavios, leis an husky Pigúiça agus a cara Fofuxo sa Ghairdín Draíochta.

Conas leanbh a spreagadh chun glasraí a ithe: 7 gcleas

D'fhéadfadh an chéad eachtra eile a bheith ina seal le chéile.