“Conas a bhí do lá?” “Go maith.” “Cad a rinne tú?” “Faic.” Má tá an malartú sin cloiste agat cheana, ní comhartha é de cheangal lag. Cuireann ceisteanna móra, dírithe, oighear ar leanaí de ghnáth, ní féidir leo lá iomlán a achoimriú fós, agus teastaíonn stór focal atá fós á thógáil chun ainm a chur ar mhothúcháin. An dea-scéal: tá bealaí i bhfad níos éifeachtaí ann chun an doras sin a oscailt.
Ceisteanna a oibríonn i ndáiríre
- Bí sonrach: oibríonn “cé a shuigh in aice leat ag am lóin?” i bhfad níos fearr ná “conas a bhí an scoil?”
- Úsáid foircinn: “Cad é an chuid ab fhearr den lá agus an chuid ba mheasa?” Cuidíonn codarsnacht le cuimhne a eagrú.
- Fiafraigh faoi dhaoine eile: “Ar chuir aon duine isteach air sa rang inniu?” Is bealach sábháilte é labhairt faoi dhuine eile chun labhairt fút féin.
- Úsáid scála: “Ó a haon go a deich, conas a bhí inniu?” Ansin: “cad a bheadh de dhíth chun a bheith ina ocht?”
- Glac le tost: “Tá sé ceart gan a bheith ag iarraidh labhairt anois. Táim anseo.” Coinníonn sin an doras oscailte.
Cruthaigh nóiméid, ní croscheistiú
- Labhair taobh le taobh: sa charr, ag ní na soithí, ag siúl. Gan teagmháil súl dhíreach, deir leanaí i bhfad níos mó.
- Deasghnáth oíche: roinneann gach duine rud amháin maith agus rud amháin deacair ón lá. Téigh ar dtús, déanann do leanbh aithris ar an múnla.
- Fás an stór focal: seachas sásta, brónach agus feargach, tabhair isteach frustrach, náirithe, neirbhíseach, faoiseamh, bródúil, díomách.
- Nasc mothúcháin leis an gcorp: “Nuair a éiríonn tú neirbhíseach, cad a tharlaíonn i do bholg?” Tógann sin féinfheasacht.
- Úsáid líníocht agus súgradh: déarfaidh go leor leanaí le bréagán bog rud nach ndéarfaidís le d'aghaidh.
Cad ba cheart a sheachaint
- An mothúchán a cheartú: múineann “níl aon chúis a bheith brónach faoi sin” do leanaí é a cheilt.
- Réiteach róthapa: sula dtairgeann tú réiteach, bain triail as “uch, caithfidh gur bhraith sé sin uafásach.”
- Croscheistiú ag bailiú: díreach tar éis na scoile, bíonn leanaí traochta. Fan go dtí am folctha nó dinnéir.
- Freagairt le hionadh mór: má chuireann gach rud a insíonn siad duit ionadh ort, tosóidh siad ag scagadh cad a insíonn siad duit.
- Roinn do mhothúcháin féin i méid linbh: “Bhí mé neirbhíseach ag an obair inniu, mar sin thóg mé trí anáil dhomhain.” Nuair a ainmníonn tú do mhothúchán féin agus do straitéis féin, múineann sé sin níos mó ná aon cheist.
- Ná déan éigeantach é: mura mian le do leanbh páirt a ghlacadh sa deasghnáth codlata, tá sin ceart go leor. Is í an tsaoirse gan a bheith páirteach an rud a chuireann fonn orthu labhairt oíche eile.
Aicearra deireanach a oibríonn go hiontach: labhair faoi mhothúcháin charachtair in ionad a gcuid féin. Le linn léitheoireachta, stad agus fiafraigh, “cad a cheapann tú atá sí ag mothú anois?” agus ansin, “ar mhothaigh tú é sin riamh?” Sin an fáth a gcuidíonn scéalta cosúil le Dogavios chomh mór: nuair a leanann leanaí an madra husky Pigúiça tríd an nGairdín Draíochta, tugtar áit shábháilte dóibh chun a gcroíthe féin a aithint, agus, gan a thabhairt faoi deara, tosú ar an gcomhrá a bhí uait a bheith agat leo.
