D'fhéadfadh an chéad eachtra eile a bheith ina seal le chéile.
Anois agus aithne agaibh ar Pigúiça anseo, faighigí amach an scéal taobh thiar dá saol. Féachaigí ar na pictiúir, léigí an tús agus roghnaígí leabhar le léamh le chéile, leathanach ar leathanach.
“Conas a bhí do lá?” “Go maith.” “Cad a rinne tú?” “Faic.” Má tá an malartú sin cloiste agat cheana, ní comhartha é de cheangal lag. Cuireann ceisteanna móra, dírithe, oighear ar leanaí de ghnáth, ní féidir leo lá iomlán a achoimriú fós, agus teastaíonn stór focal atá fós á thógáil chun ainm a chur ar mhothúcháin. An dea-scéal: tá bealaí i bhfad níos éifeachtaí ann chun an doras sin a oscailt.
Ceisteanna a oibríonn i ndáiríre
- Bí sonrach: oibríonn “cé a shuigh in aice leat ag am lóin?” i bhfad níos fearr ná “conas a bhí an scoil?”
- Úsáid foircinn: “Cad é an chuid ab fhearr den lá agus an chuid ba mheasa?” Cuidíonn codarsnacht le cuimhne a eagrú.
- Fiafraigh faoi dhaoine eile: “Ar chuir aon duine isteach air sa rang inniu?” Is bealach sábháilte é labhairt faoi dhuine eile chun labhairt fút féin.
- Úsáid scála: “Ó a haon go a deich, conas a bhí inniu?” Ansin: “cad a bheadh de dhíth chun a bheith ina ocht?”
- Glac le tost: “Tá sé ceart gan a bheith ag iarraidh labhairt anois. Táim anseo.” Coinníonn sin an doras oscailte.
Cruthaigh nóiméid, ní croscheistiú
- Labhair taobh le taobh: sa charr, ag ní na soithí, ag siúl. Gan teagmháil súl dhíreach, deir leanaí i bhfad níos mó.
- Deasghnáth oíche: roinneann gach duine rud amháin maith agus rud amháin deacair ón lá. Téigh ar dtús, déanann do leanbh aithris ar an múnla.
- Fás an stór focal: seachas sásta, brónach agus feargach, tabhair isteach frustrach, náirithe, neirbhíseach, faoiseamh, bródúil, díomách.
- Nasc mothúcháin leis an gcorp: “Nuair a éiríonn tú neirbhíseach, cad a tharlaíonn i do bholg?” Tógann sin féinfheasacht.
- Úsáid líníocht agus súgradh: déarfaidh go leor leanaí le bréagán bog rud nach ndéarfaidís le d'aghaidh.
Cad ba cheart a sheachaint
- An mothúchán a cheartú: múineann “níl aon chúis a bheith brónach faoi sin” do leanaí é a cheilt.
- Réiteach róthapa: sula dtairgeann tú réiteach, bain triail as “uch, caithfidh gur bhraith sé sin uafásach.”
- Croscheistiú ag bailiú: díreach tar éis na scoile, bíonn leanaí traochta. Fan go dtí am folctha nó dinnéir.
- Freagairt le hionadh mór: má chuireann gach rud a insíonn siad duit ionadh ort, tosóidh siad ag scagadh cad a insíonn siad duit.
- Roinn do mhothúcháin féin i méid linbh: “Bhí mé neirbhíseach ag an obair inniu, mar sin thóg mé trí anáil dhomhain.” Nuair a ainmníonn tú do mhothúchán féin agus do straitéis féin, múineann sé sin níos mó ná aon cheist.
- Ná déan éigeantach é: mura mian le do leanbh páirt a ghlacadh sa deasghnáth codlata, tá sin ceart go leor. Is í an tsaoirse gan a bheith páirteach an rud a chuireann fonn orthu labhairt oíche eile.
Aicearra deireanach a oibríonn go hiontach: labhair faoi mhothúcháin charachtair in ionad a gcuid féin. Le linn léitheoireachta, stad agus fiafraigh, “cad a cheapann tú atá sí ag mothú anois?” agus ansin, “ar mhothaigh tú é sin riamh?” Sin an fáth a gcuidíonn scéalta cosúil le Dogavios chomh mór: nuair a leanann leanaí an madra husky Pigúiça tríd an nGairdín Draíochta, tugtar áit shábháilte dóibh chun a gcroíthe féin a aithint, agus, gan a thabhairt faoi deara, tosú ar an gcomhrá a bhí uait a bheith agat leo.
D'fhéadfadh an chéad eachtra eile a bheith ina seal le chéile.
Anois agus aithne agaibh ar Pigúiça anseo, faighigí amach an scéal taobh thiar dá saol. Féachaigí ar na pictiúir, léigí an tús agus roghnaígí leabhar le léamh le chéile, leathanach ar leathanach.
