Déanann go leor tuismitheoirí iarracht féinmheas a thógáil trí mholadh: “tá tú go hálainn,” “is tusa an duine is fearr,” “nach cliste thú.” Tá an intinn go hálainn, ach is minic a bhíonn an toradh leochaileach. Ní thagann féinmheas soladach ó bheith ag cloisteáil go bhfuil tú iontach. Tagann sé ó thrí rud: mothú cumasach, mothú grá díreach mar atá tú, agus mothú go mbaineann tú. An dea-scéal ná gur féidir na trí rud a thógáil sa bhaile, gan aon óráid spreagúil.
Malartaigh moladh ginearálta ar mholadh sonrach
- Déan cur síos ar a bhfaca tú: “D'úsáid tú trí ghorm éagsúla don spéir” in ionad “álainn!” Foghlaimíonn do leanbh go bhfaca tú i ndáiríre.
- Mol iarracht agus straitéis: tógann “lean tú ar aghaidh ag triail go dtí gur oibrigh sé” níos mó muiníne ná “nach cliste thú.”
- Tabhair faoi deara carachtar, ní hamháin buanna: “d'inis tú an fhírinne fiú agus a fhios agat go mbeadh iarmhairt ann.”
- Seachain comparáidí: cruthaíonn “níos fearr ná do dheartháir” féinluach a bhraitheann ar dhuine eile a chailleadh.
Tabhair fíorfhreagrachtaí dóibh
Ní thógann aon rud muinín níos fearr ná fíorrudaí a dhéanamh a n-oibríonn i ndáiríre. Is é an cumas an bhunchloch.
- Jabanna a bhfuil tionchar le feiceáil orthu: an bord a leagan, uisce a chur ar phlandaí, an torthaí a phiocadh sa siopa.
- Lig do bhotúin fanacht: más gan slacht atá an leaba, fág mar sin í. Nuair a dhéantar arís í os a gcomhair, deirtear “níl tú cumasach.”
- Múin in ionad é a dhéanamh: is fearr cúig nóiméad déag ag múineadh dóibh an buidéal a oscailt ná dhá bhliain á oscailt dóibh.
- Fiafraigh a dtuairim: “Cén bealach ba cheart dúinn a ghlacadh?” Mothaíonn leanbh a n-iarrtar tuairim uaidh mar dhuine a bhfuil tábhacht leo.
Frásaí a choinníonn féinmheas ina sheasamh
- Nuair a dhéanann siad botún: “Ní athraíonn botún oiread agus giota beag den ghrá atá agam duit.”
- Nuair a chuireann siad iad féin i gcomparáid: “Foghlaimíonn gach duine ag a luas féin. Is é do luasa an ceann ceart duitse.”
- Nuair a thugann siad suas: “Níl sé agat fós. Ar mhaith leat triail a bhaint as ar bhealach eile?”
- Am dul a chodladh: “Cad a rinne tú inniu a bhfuil bród ort as?” Múineann sé seo dóibh féachaint orthu féin go fial.
- Gan aon chúis ar leith: “Is maith liom bheith ag caint leat.” Grá gan choinníoll, ráite go casúil.
- Coinnigh comhad dá gcuid oibre: léiríonn seanlíníochtaí agus luathscríbhneoireacht dul chun cinn nithiúil. Is fianaise fhísiúil é “féach mar a scríobh tú anuraidh” gur duine cumasach fáis atá iontu.
- Lig dóibh rud éigin a mhúineadh duitse: iarr orthu a thaispeáint duit conas a oibríonn a gcluiche nó conas dineasár a tharraingt. Is spreagadh muiníne ollmhór é bheith ina saineolaí os comhair duine fásta atá ag tabhairt aird orthu.
- Bí airdeallach faoi leasainmneacha teaghlaigh: greamaíonn “an ceann salach,” “an gearánaí,” “an ceann tuisleach” ar feadh blianta. Déan cur síos ar an nóiméad in ionad an duine a shainmhíniú.
Agus tabhair aird ar an gcaoi a labhraíonn tú fút féin: foghlaimíonn leanaí féinmheas trí bhreathnú ar an gcaoi a gcaitheann daoine fásta lena mbotúin féin. Má deir tú “tá mé chomh dúr” gach uair a shleamhnaíonn tú, sin an script a dhéanfaidh siad aithris uirthi. Cuidíonn scéalta freisin: sa leabhar Dogavios, faigheann an madra husky Pigúiça amach sa Ghairdín Draíochta gurb iad na rudaí a fhágann difriúil í díreach na rudaí a fhágann í féin, agus súnn leanaí é sin isteach gan aon duine ag rá “tá tú speisialta.”
