D'fhéadfadh an chéad eachtra eile a bheith ina seal le chéile.
Anois agus aithne agaibh ar Pigúiça anseo, faighigí amach an scéal taobh thiar dá saol. Féachaigí ar na pictiúir, léigí an tús agus roghnaígí leabhar le léamh le chéile, leathanach ar leathanach.
Déanann go leor tuismitheoirí iarracht féinmheas a thógáil trí mholadh: “tá tú go hálainn,” “is tusa an duine is fearr,” “nach cliste thú.” Tá an intinn go hálainn, ach is minic a bhíonn an toradh leochaileach. Ní thagann féinmheas soladach ó bheith ag cloisteáil go bhfuil tú iontach. Tagann sé ó thrí rud: mothú cumasach, mothú grá díreach mar atá tú, agus mothú go mbaineann tú. An dea-scéal ná gur féidir na trí rud a thógáil sa bhaile, gan aon óráid spreagúil.
Malartaigh moladh ginearálta ar mholadh sonrach
- Déan cur síos ar a bhfaca tú: “D'úsáid tú trí ghorm éagsúla don spéir” in ionad “álainn!” Foghlaimíonn do leanbh go bhfaca tú i ndáiríre.
- Mol iarracht agus straitéis: tógann “lean tú ar aghaidh ag triail go dtí gur oibrigh sé” níos mó muiníne ná “nach cliste thú.”
- Tabhair faoi deara carachtar, ní hamháin buanna: “d'inis tú an fhírinne fiú agus a fhios agat go mbeadh iarmhairt ann.”
- Seachain comparáidí: cruthaíonn “níos fearr ná do dheartháir” féinluach a bhraitheann ar dhuine eile a chailleadh.
Tabhair fíorfhreagrachtaí dóibh
Ní thógann aon rud muinín níos fearr ná fíorrudaí a dhéanamh a n-oibríonn i ndáiríre. Is é an cumas an bhunchloch.
- Jabanna a bhfuil tionchar le feiceáil orthu: an bord a leagan, uisce a chur ar phlandaí, an torthaí a phiocadh sa siopa.
- Lig do bhotúin fanacht: más gan slacht atá an leaba, fág mar sin í. Nuair a dhéantar arís í os a gcomhair, deirtear “níl tú cumasach.”
- Múin in ionad é a dhéanamh: is fearr cúig nóiméad déag ag múineadh dóibh an buidéal a oscailt ná dhá bhliain á oscailt dóibh.
- Fiafraigh a dtuairim: “Cén bealach ba cheart dúinn a ghlacadh?” Mothaíonn leanbh a n-iarrtar tuairim uaidh mar dhuine a bhfuil tábhacht leo.
Frásaí a choinníonn féinmheas ina sheasamh
- Nuair a dhéanann siad botún: “Ní athraíonn botún oiread agus giota beag den ghrá atá agam duit.”
- Nuair a chuireann siad iad féin i gcomparáid: “Foghlaimíonn gach duine ag a luas féin. Is é do luasa an ceann ceart duitse.”
- Nuair a thugann siad suas: “Níl sé agat fós. Ar mhaith leat triail a bhaint as ar bhealach eile?”
- Am dul a chodladh: “Cad a rinne tú inniu a bhfuil bród ort as?” Múineann sé seo dóibh féachaint orthu féin go fial.
- Gan aon chúis ar leith: “Is maith liom bheith ag caint leat.” Grá gan choinníoll, ráite go casúil.
- Coinnigh comhad dá gcuid oibre: léiríonn seanlíníochtaí agus luathscríbhneoireacht dul chun cinn nithiúil. Is fianaise fhísiúil é “féach mar a scríobh tú anuraidh” gur duine cumasach fáis atá iontu.
- Lig dóibh rud éigin a mhúineadh duitse: iarr orthu a thaispeáint duit conas a oibríonn a gcluiche nó conas dineasár a tharraingt. Is spreagadh muiníne ollmhór é bheith ina saineolaí os comhair duine fásta atá ag tabhairt aird orthu.
- Bí airdeallach faoi leasainmneacha teaghlaigh: greamaíonn “an ceann salach,” “an gearánaí,” “an ceann tuisleach” ar feadh blianta. Déan cur síos ar an nóiméad in ionad an duine a shainmhíniú.
Agus tabhair aird ar an gcaoi a labhraíonn tú fút féin: foghlaimíonn leanaí féinmheas trí bhreathnú ar an gcaoi a gcaitheann daoine fásta lena mbotúin féin. Má deir tú “tá mé chomh dúr” gach uair a shleamhnaíonn tú, sin an script a dhéanfaidh siad aithris uirthi. Cuidíonn scéalta freisin: sa leabhar Dogavios, faigheann an madra husky Pigúiça amach sa Ghairdín Draíochta gurb iad na rudaí a fhágann difriúil í díreach na rudaí a fhágann í féin, agus súnn leanaí é sin isteach gan aon duine ag rá “tá tú speisialta.”
D'fhéadfadh an chéad eachtra eile a bheith ina seal le chéile.
Anois agus aithne agaibh ar Pigúiça anseo, faighigí amach an scéal taobh thiar dá saol. Féachaigí ar na pictiúir, léigí an tús agus roghnaígí leabhar le léamh le chéile, leathanach ar leathanach.
