D'fhéadfadh an chéad eachtra eile a bheith ina seal le chéile.
Anois agus aithne agaibh ar Pigúiça anseo, faighigí amach an scéal taobh thiar dá saol. Féachaigí ar na pictiúir, léigí an tús agus roghnaígí leabhar le léamh le chéile, leathanach ar leathanach.
Ba mhaith le gach tuismitheoir leanbh a thugann faoi deara daoine eile. An rud nach luaitear ná nach bhfásann comhbhá as óráidí, tógtar í trí mhicreanóiméid arís agus arís eile. Roimh aois a sé nó mar sin, bíonn deacracht fós ag an inchinn dearcadh duine eile a choinneáil. Aibiú atá ansin, ní leithleachas. An rud is féidir linn a dhéanamh ná neart deiseanna a thabhairt dóibh rud a thabhairt faoi deara, a mhothú, agus gníomhú ar son duine eile, gan é a iompú ina éileamh morálta.
Cleachtais a thraenálann comhbhá
- Aithris mothúcháin daoine eile os ard: “Féach ar an mbuachaill sin, tá sé ag gol. Cad a cheapann tú a tharla?” Tagann tabhairt faoi deara roimh chúram.
- Imir bleachtaire aghaidheanna: ar an tsráid nó sa pháirc, tomhais le chéile conas a mhothaíonn daoine bunaithe ar a n-aghaidh agus a seasamh.
- Fiafraigh ceisteanna le linn leabhar: stad agus fiafraigh, “conas a shíleann tú a mhothaigh sé nuair a tharla sé sin?”
- Tabhair jabanna cúraim dóibh: uisce a chur ar phlanda, an madra a bheathú, uisce a thabhairt do dheartháir nó deirfiúr. Tógann cúram an matán níos tapúla ná aon chomhrá.
- Deimhnigh a mothúcháin féin ar dtús: tá i bhfad níos mó cumais ag leanbh a mhothaíonn tuigthe sa bhaile daoine eile a thuiscint. Foghlaimítear comhbhá trína fáil.
Frásaí a chuidíonn (agus cinn nach gcuidíonn)
- In ionad “abair tá brón orm anois”: bain triail as “féach ar a aghaidh. Cén chaoi a gceapann tú a mhothaíonn sé?”
- In ionad “tá tú leithleach”: bain triail as “bhí Leo ag iarraidh súgradh freisin. Conas is féidir linn é seo a réiteach?”
- In ionad “ná bí mar sin”: bain triail as “cad a cheapann tú a chuideodh leis mothú níos fearr?”
- Tar éis gníomh cineálta: “Chonaic tú go raibh sí buartha agus chuaigh tú anonn chuici. Bhí sé sin tábhachtach di.” Is fearr ainmniú an éifeachta ná “nach deas é sin.”
Cad ba cheart a sheachaint
- Grá éigeantach: nuair a éilítear barróga nó póga, múintear géilliúlacht, ní cúram.
- Náiriú go poiblí: dúnann náire leanbh síos agus cuireann sí bac ar an smaointeoireacht féin a bhí á lorg agat.
- Bheith ag súil le barraíocht dá n-aois: ag trí bliana, tá roinnt fíordheacair. Éiligh níos lú agus léirigh níos mó.
- Múineadh le focail amháin: déanann leanaí aithris ar an gcaoi a gcaitheann tú leis an tiománaí seachadta, leis an gcomharsa, le do pháirtí. Is é d'iompar an curaclam.
- Mailligh róil i súgradh samhlaíochta: “anois is tusa an dochtúir agus is mise an t-othar atá scanraithe.” Bheith i mbróga duine eile i gcluichí samhlaíochta, sin ceann de na cleachtaí comhbhá is éifeachtaí atá ann i luathóige, agus iarrann leanaí é a dhéanamh arís.
- Tabhair faoi deara cé atá fágtha amuigh: sa pháirc, dírigh ar an leanbh atá ina shuí ina aonar agus fiafraigh, “an gceapann tú gur mhaith léi súgradh linn?” Is scil shóisialta é aithint cé atá lasmuigh den ghrúpa a fhoghlaimítear trí athrá séimh.
Is aicearra chumhachtach iad scéalta, mar cuireann siad leanbh laistigh de chliabhrach carachtair eile gan aon riosca. Sin díreach a tharlaíonn sa leabhar Dogavios: ag leanúint an mhadra husky Pigúiça agus a cairde tríd an nGairdín Draíochta, mothaíonn leanaí sula ndéanann siad breithiúnas, agus is mar sin, tríd an mothú a thagann ar dtús, a fhréamhaíonn comhbhá i ndáiríre.
D'fhéadfadh an chéad eachtra eile a bheith ina seal le chéile.
Anois agus aithne agaibh ar Pigúiça anseo, faighigí amach an scéal taobh thiar dá saol. Féachaigí ar na pictiúir, léigí an tús agus roghnaígí leabhar le léamh le chéile, leathanach ar leathanach.
