Fir ze erreechen, datt e Kand lauschtert ouni ze schreien, gitt no bei et, gitt op seng Aenhéicht, stellt en kuerzen Optrag a freet et, en ze widderhuelen. Meeschtens ass et net e Mangel u Wëllen: et ass en Optrag, deen vu wäitem komm ass, am Gejäiss an ze laang. Hei fannt Dir e Spill, fir dat haut nach ze üben, an déi Aart ze froen, déi funktionéiert.
D'Spill «Wat huet d'Mamm gefrot?»: 15 fäerdeg Opträg
Et gëllt fir d'Mamm, de Papp, d'Bomi, de Bopi oder wien och ëmmer op d'Kand oppasst. Den Erwuessenen stellt en Optrag, d'Kand widderhëlt en haart a mécht en dann. Wann et richteg ass, kritt et e Wau-wau vun der Pigúiça: jiddereen belt roueg vu Freed. Fänkt mat den Opträg mat engem Schrëtt un, dann zwee, dann dräi. Wann d'Kand e Feeler mécht, ass dat kee Problem: widderhëlt lues a probéiert nach eng Kéier. Hei gëtt et keng Strof, just Laachen.
- 1 Schrëtt: «Huel däi Léifstkëssen.»
- 1 Schrëtt: «Ëmaarm däi Kuscheldéier.»
- 1 Schrëtt: «Klapp dräi Kéier an d'Hänn.»
- 1 Schrëtt: «Beréier mat dengem Fanger d'Nuesespëtzt.»
- 1 Schrëtt: «Maach däi beschte Hënnchesgesiicht.»
- 2 Schrëtt: «Huel däi Kuscheldéier a sëtz dech mat him op de Kanapee.»
- 2 Schrëtt: «Sprang zweemol an dann steet roueg wéi eng Statu.»
- 2 Schrëtt: «Huel eng Strëmp a bréng se an de Wäschkuerf.»
- 2 Schrëtt: «Dréi dech eng Kéier lues ëm an dann sëtz dech um Buedem.»
- 2 Schrëtt: «Huel e Buch a weis d'Cover der Famill.»
- 3 Schrëtt: «Huel d'Këssen, leet et um Buedem a sëtz dech drop.»
- 3 Schrëtt: «Ëmaarm den Teddybier, ziel bis dräi a leet en an d'Bett.»
- 3 Schrëtt: «Huel eng Strëmp, verstopp se hanner dem Këssen a komm mer soen, wou se ass.»
- 3 Schrëtt: «Klapp zweemol an d'Hänn, dréi dech eng Kéier ëm a sëtz dech wéi d'Pigúiça, ganz roueg.»
- 3 Schrëtt: «Huel e Buch, sëtz dech op de Kanapee a weis mer deng Liiblingssäit.»
Wann d'Spill ukënnt, wiesselt d'Rollen: d'Kand stellt den Optrag an den Erwuessenen mécht mat Absicht e Feeler, andeems en d'Reiefolleg vun de Schrëtt duerchernee bréngt. Et wäert gär eng Korrektur maachen, a wien korrigéiert, passt ganz gutt op.
Déi Aart ze froen, déi funktionéiert
Dës sechs Schrëtt huelen manner wéi eng Minutt a passen fir all Alter:
- Gitt no bei. E Optrag, deen aus engem anere Raum geruff gëtt, gëtt zum Hannergrondgeräisch.
- Gitt op Aenhéicht. De gemeinsame Bléck seet schonn, dass et wichteg ass, ouni déi Stëmm ze erhiewen.
- Soot säin Numm. «Léa, kuck mech un.» De Numm hëlt d'Opmierksamkeet, ier den Optrag kënnt.
- Stellt en kuerzen Optrag. Eng Saach op eemol, a sot, wat ze maache wier, net wat ze vermeiden ass.
- Freet et, ze widderhuelen. «Wat huet d'Mamm gefrot?» Dat ass d'Spill vun uewen, am richtege Liewen.
- Soot Merci. «Merci, datt s du hëllefs!» Och wann et nëmmen eng Klengegkeet war.
An hei sinn fäerdeg Sätz zum Ofwiesselen:
- Amplaz «Hal domat op!» soot «Féiss um Buedem, w.e.g.»
- Amplaz «Du lauschters ni!» soot «Kuck mech un, ech brauch deng Hëllef.»
- Amplaz «Raum dat Zëmmer op!» soot «Leet d'Blöck an d'Këscht.»
- Amplaz «Maach séier!» soot «Zitt d'Schong un, ech waarden hei.»
- Amplaz «Net schreien!» soot «Benotz d'Geheimstëmm.»
