
Déi nächst Aventure kann e Moment zesumme sinn.
Elo wou Dir d'Pigúiça hei kennegeléiert hutt, entdeckt d'Geschicht hannert hirer Welt. Kuckt d'Illustratiounen, liest den Ufank a wielt e Buch fir mat Ärem Kand ze deelen, Säit fir Säit.
Fir engem Kand bäizebréngen, ze deelen, gitt d'Beispill, huelt säi Gefill eescht, benotzt d'Iddi vun der «Rei» mat engem Zäitmarker a schützt e puer besonnesch Spillsaachen, déi een net muss deelen. Deele kënnt net fäerdeg op d'Welt: tëscht 2 a 7 Joer geet d'Kand vum Alles-fir-sech bis zum Ofwiesselen, a senger eegener Gréisst.
An dësem Guide fannt Dir 7 praktesch Schrëtt, wat een a wéi engem Alter erwaarde kann, fäerdeg Sätz fir de Moment vum Sträit, heefeg Fehler an eng Musek-Challenge, fir d'Waarden an e Spill ze verwandelen.
Wat een a wéi engem Alter erwaarde kann
Ier Dir eppes verlaangt, passt är Erwaardungen un. Deele verlaangt Impulskontroll, Gedold an dat Verständnis vum Standpunkt vun deem aneren, an dat reift lues a lues.
- 2 a 3 Joer: d'«Meng» ass eng normal Phas. D'Kand entdeckt, dass et eng eege Persoun ass a dass d'Saachen e Besëtzer hunn. Niewenteneen spillen, jidderee mat sengem Spillsaach, ass schonn e gudde Start.
- 4 a 5 Joer: d'Kand fänkt un, d'Rei ze verstoen, a kann e klengt Stéck waarden. Et brauch nach en Erwuessenen an der Nähe, fir ze vermëttelen an un d'Ofsprooch ze erënneren.
- 6 a 7 Joer: et verhandelt, schloe Tauschen vir a versteet besser, dass deen anere ganz gär matspille wëll. Et fält nach zeréck, wann et midd oder jalous ass, an dat ass a Rei.
Wann Äert Kand bei all Ufro a Tréinen ausbrécht, geet e Schrëtt zeréck a hëlleft e puer Wochen méi vill. All Kand huet seng Zäit.
Déi 7 Schrëtt fir ze léieren, ze deelen
Follegt de Schrëtt an der Reiefolleg a gitt just weider, wann deen Virege liicht fält, och wann et e puer Wochen dauert.
- Deelt virun him. D'Kanner kopéieren dat, wat se gesinn. Deelt e Stéck Uebst, bitt e Mond vun Ärem Snack un, léint e Stëft aus, a sot et haart: „Ech deele mat dir, well et méi schéin ass, zesumme ze spillen.“
- Huelt d'Gefill eescht, ier Dir freet. Amplaz vun „Gëff et direkt hir!“ sot: „Ech weess, dass waarden schwéier ass. Du hues dat klengt Auto wierklech gär.“ Wann d'Emotioun unerkannt gëtt, gëtt d'Kräischen méi roueg a mir kënne schwätzen.
- Léiert d'Iddi vun der Rei. Deele heescht net, d'Spillsaach ze verléieren, et heescht, se eng Zäit ze benotzen an dann weiderzeginn, an se erëm ze kréien. Maacht kloer, dass seng Rei erëm kënnt.
- Benotzt en Zäitmarker. E kuerzt Lidd, en Sanduerchen oder en Timer, deen ee gesäit, hëllefen dem Kand, d'Enn vum Waarden ze gesinn. Wann et eriwwer ass, ass deen aneren drun. D'Auer entscheet, net den Erwuessenen, an dat verhënnert Sträit.
- Setzt déi besonnesch Spillsaachen ewech. Ier Besuch kënnt, raumt dat ewech, wat d'Kand net wëll deelen, wéi säin Teddy fir d'Nuecht. Wat aus ass, ass fir jiddereen. Wann een „Dat léinen ech net“ respektéiert, léiert d'Kand, dass Deele eng Wiel ass an net eng onendlech Flicht.
- Gitt dem Kand fäerdeg Sätz. Vill Kanner streiden, well hinne d'Wierder feelen. Léiert hinnen, roueg ze froen an ze äntwerten, wéi Dir an der nächster Sektioun gesitt.
- Lueft dat, wat et gemaach huet, konkret. Sot: „Ech hunn gesinn, dass du op deng Rei gewaart hues, dat ass schwéier.“ Wann een d'Handlung luewt, an net nëmmen „wat e brave Jong“, gesäit d'Kand genee, wat et widderhuele soll.
Fäerdeg Sätz fir de Moment vum Sträit
Probéiert dës Sätz a roueg Momenter, fir dass d'Kand sech drun erënnert, wann d'Emotiounen eropgoen.
- Fir ze froen: „Kann ech doomat spillen, wann s de fäerdeg bass?“
- Fir ze waarden: „Okee, ech waarde meng Rei of.“
- Fir héiflech Nee ze soen: „Ech spille nach domat. Ech léinen et dir geschwënn.“
- Fir en Tausch virzeschloen: „Wëlls de tauschen? Du hues dat hei an ech deen do.“
- Vum Erwuessenen, fir ze vermëttelen: „Dir zwee wëllt datselwecht Spillsaach. Wat kënne mir maachen?“
Challenge: d'Lidd vun der Rei
Waarde ass dat Schwéierst um Deelen, a et gëtt méi liicht, wann et e Spill gëtt. Sicht e kuerzt Kannerlidd aus a mécht of: „Soulaang d'Musek spillt, ass d'Spillsaach däin. Wann et eriwwer ass, ass däi Frënd drun.“ Dann freet mat spannendem Gesiicht: „Schaffs du et, d'Spillsaach laachend ofzeginn, ier d'Lidd eriwwer ass?“
Fänkt mat engem laange Lidd un, fir dass d'Kand genuch spille kann, a geet op méi kuerz Lidder iwwer, wann et méi Übung huet. Wann et d'Spillsaach weiderginn huet, feiert mat Applaus an enger Ëmarmung. D'Challenge ass géint d'Lidd, ni géint e Brudder oder géint Iech. A wann et haut net klappt, ass dat a Rei: probéiert muer en anert Lidd.
Fir d'Rei ouni Sträit ze üben, ass och dat gratis Spill vun der Pigúiça gutt, well sech déi zwee Spiller um Écran ofwiesselen, ouni Umeldung an ouni Reklamm.
Wat ee soll vermeiden
E puer gutt gemengt Gewunnechte stinn am Wee, dofir ass et gutt, déi heefegst ze kennen.
- Direkt zwéngen, d'Spillsaach ofzeginn. Wann een d'Spillsaach ewechhëlt an engem aneren gëtt, léiert d'Kand, dass et näischt iwwer dat mat ze entscheeden huet, wat him gehéiert. Et hält se dann nach méi fest.
- Egoistesch nennen. Etiketten pechen. Schwätzt vum Verhalen: „Elo ass et schwéier ze deelen“, net „du bass egoistesch“.
- Mat engem Brudder oder engem Frënd vergläichen. Vergläiche mécht d'Jalousie méi grouss an hëlt d'Lust, et ze probéieren.
- Verlaangen, dass et alles deelt. E Kand, dat ni eppes fir sech däerf behalen, deelt dacks mat Roserei. Léisst déi besonnesch Spillsaachen eraus.
E sanft Beispill: Pigúiça a Fofuxo
An der Geschicht spillt d'Pigúiça, d'Husky-Welpchen mat de blaue Aen, mat hirem Frënd Fofuxo am Magesche Gaart a léiert, dass de Spaass méi grouss gëtt, wann deen aneren och mat dobäi ass. Am Buch Dogavios: Onde os Sonhos Ganham Vida, vum Lucas dos Reis Arieme, weisen d'Abenteuer vun den zwee Frënn liicht, wéi een e Spill deelt.
Dir kënnt dat am Gespréich notzen: „Weess de nach, wéi d'Pigúiça de Fofuxo och hat matspille gelooss? Probéiere mir et?“ D'Kand ahmt déi no, déi et gär huet, ouni dass et sech kommandéiert fillt.
Heefeg Froen
A wéi engem Alter léiere Kanner ze deelen?
Et gëtt kee genaue Alter. Mat 2 a 3 Joer ass d'«Meng» ganz staark an normal. Vun 4 oder 5 un akzeptéiere vill Kanner d'Rei mat der Hëllef vun engem Erwuessenen. Am nëtzlechsten ass et, mat Gedold ze üben, ouni mat anere Kanner ze vergläichen.
Mäi Kand wëll guer keng Spillsaach léinen. Ass dat normal?
Jo, besonnesch an der «Meng»-Phas. Respektéiert déi besonnesch Spillsaachen, haalt e puer reservéiert a bitt aner zum Deelen un. Wann d'Refus mat vill Leed iwwer Wochen kënnt, ass et gutt, mam Kannerdokter oder mat der Schoul ze schwätzen, fir ze verstoen, wat dohannert steet.
Sollen ech mäi Kand zwéngen, mat Cousinen a Frënn ze deelen?
Besser virun ofmaachen, wéi am Moment ze zwéngen. Raumt dat ewech, wat am léifste ass, loosst de Rescht verfügbar, benotzt den Zäitmarker a lueft, wann et waart oder léint. Zwang bréngt Sträit, d'Ofsprooch bréngt Gewunnecht.

Déi nächst Aventure kann e Moment zesumme sinn.
Elo wou Dir d'Pigúiça hei kennegeléiert hutt, entdeckt d'Geschicht hannert hirer Welt. Kuckt d'Illustratiounen, liest den Ufank a wielt e Buch fir mat Ärem Kand ze deelen, Säit fir Säit.