Et gëtt e grausamen Mythos an der Erzéiung: datt e gutt opgezunnt Kand net frustréiert gëtt. Et ass genee ëmgedréint, Frustratioun ass den Training. All „Nee“, all Puzzlestéck, dat net passt, all Verluer bei Memory ass nach eng Wiederhuelung vun emotionaler Krafttrainig. Är Aufgab ass net, Äert Kand vu Frustratioun ze verschounen, an och net, et domat eleng ze loossen. Et ass, un senger Säit ze bleiwen, wärend et léiert duerch den Onbequemlechkeet ze goen.
Virdrun: d'Bühn stellen
- Loosst se méi laang probéieren: zielt bis zéng, ier Dir agräift. D'Ongeduld vum Erwuessenen klaut heemlech d'Léieren.
- Bitt Hëllef a Stufe un: zuerst „soll ech et halen?“, dann „soll ech et dir weisen?“, an eréischt duerno „soll ech et maachen?“
- Benennt den Onbequemlechkeet am Viraus: virun engem Spill sot: „Ee wäert gewannen an ee wäert verléieren, a verléieren fillt sech schmerzhaft an der Broscht un.“
- Loosst se net ëmmer gewannen: heiansdo doheem mat Ënnerstëtzung ze verléieren, ass vill méi bëlleg wéi zum éischte Kéier mat aacht Joer virun de Klassekomeroden ze verléieren.
Wärenddem: wat am schwéieren Ament ze soe mécht Sënn
- Benennt et ouni et kleng ze maachen: „Dat ass frustréierend. Du hues et sou vill Mol probéiert an et huet ëmmer nach net geklappt.“ Verzicht op „et ass net esou schlëmm“.
- Widderstitt der Versuchung ze léisen: den Drang, d'Zeechnung fäerdeg ze maachen oder d'Stéck rageschmisen ze loossen, ass staark. Bleift no an sidd einfach do.
- Bitt eng Paus un, keng Rettung: „Wëlls du eng Paus maachen a méi spéit nach eemol probéieren?“
- Maacht d'Problem méi kleng: „Loosst eis just d'blot Eck fir elo maachen.“ Méi kleng Stécker ginn d'Gefill vum Méigleche zréck.
- Deelt Äre eegene Feeler mat: „Ech hunn haut de Räis verbrannt an ech war ganz genervt. Duerno hunn ech en déif Otemzuch geholl an nei ugefaangen.“ En Erwuessene ze héieren, deen haart schäitert, normaliséiert alles.
