Fir engem Kand bäizebréngen, op seng Rei ze waarden, fang mat ganz kuerze Waardezäiten un, sot virdrun, wat geschitt, a luef all kleng Erfolleg. Waarden ass eng Fäegkeet, kee Trotz: si gëtt duerch Üben opgebaut, an tëscht 3 an 8 Joer léiert d'Gehir nach ëmmer, de Wonsch vum Moment ze bremsen.
An dësem Guide fannt Dir, firwat d'Waarden an dësem Alter sou schwéier ass, e Schrëtt-fir-Schrëtt-Plang mat 7 Schrëtt an eng spilleresch Erausfuerderung, fir ouni Stress ze üben.
Firwat et Kanner sou schwéier fält, op hir Rei ze waarden
Fir en Erwuessenen sinn zwou Minutten an der Schlaang näischt. Fir e Kand vu 4 Joer kënnen zwou Minutte wéi e ganze Nomëtteg schéngen. Et kontrolléiert seng Impulser nach net gutt a lieft immens am Elo.
Duerfir hëlleft et bal ni, «Waart!» ze ruffen. Wat hëlleft, ass d'Waarden an eppes ëmzewandelen, wat d'Kand gesäit, héiert oder mécht, während d'Zäit verfléisst.
De Schrëtt-fir-Schrëtt-Plang fir d'Waarden ze léieren
Benotzt dës 7 Schrëtt an der Reiefolleg a gitt just weider, wann dee virdrun einfach geet. Et ka Wochen daueren, an dat ass an der Rei.
- Gëff dem Geschéien en Numm. Sot roueg: «Elo ass de Papp un der Rei, duerno bass du drun.» D'Kanner verstinn et besser, wann d'Regel en Numm huet.
- Fang mat Waardezäite vun 10 Sekonnen un. Zielt zesummen bis zéng, ier d'Spillsaach oder de Snack iwwerreecht gëtt. E kuerzen Erfolleg ass besser wéi e laangen Echec.
- Gëff him eppes ze doen, während et waart. E kuerzt Lidd sangen, déif Otem huelen, wéi wann ee Käerzen ausbléist, oder d'Saache ronderëm ersichen hält de Kapp an d'Hänn beschäftegt.
- Benotz eng visuell Hëllef. Eng Sandauer, e bunnen Timer oder eng Rei vun Objeten weist, datt d'Waarden en Enn huet. D'Zäit ass net méi onsiichtbar.
- Luef d'Verhalen, net nëmmen d'Resultat. Sot: «Du hues ganz gutt gewaart, ech hunn gesinn, datt du déif Otem geholl hues.» Esou widderhëlt d'Kand dat, wat gutt gaangen ass.
- Verlängert d'Waardezäit lues a lues. Vun 10 Sekonnen op 30, dann op eng Minutt, dann op e ganzt Lidd. Kleng Schrëtt vermeiden d'Frustratioun.
- Gëff e gutt Beispill. Waart selwer op deng Rei virun him a sot et haart: «Haut ass d'Schlaang laang, mee ech waarden.» D'Kanner kopéieren, wat se gesinn.
Spillerausfuerderung: d'Reiliddchen
Spillen ass déi liichtst Aart, fir ze üben. Wielt e kuerzt Kannerlidd aus a proposéiert: «Kanns du op deng Rei waarden, bis d'Lidd eriwwer ass?» Wärend et leeft, bleift d'Kand roueg mat der Spillsaach an der Hand a waart op d'Zeechen.
Wann d'Lidd eriwwer ass, kënnt d'Belounung: seng Rei kënnt, mat Applaus an engem Bussi. Dono tauscht d'Rollen a looss d'Kand de Riichter vum Waarde vun den Erwuessenen sinn. Iwwer d'Waarden ze laachen hëlleft immens.
Eng aner roueg Iddi ass, sech bei enger rouegen Aktivitéit ofzewiesselen, mat engem Erwuessenen an der Nopeschaft, zum Beispill mam gratis Spill vun der Pigúiça, dat am Browser opgeet, ouni Umeldung an ouni Reklamm. Et ass kee Spill, wou ee sech ofwiesselt: et déngt just als sanft Zäitverdreif, wou een zekuckt, während deen aneren spillt, an dann tauscht. D'Kand übt, anere beim Spillen nozekucken, ouni d'Kontroll un sech ze huelen.
Virum Schlofen léiert och d'Geschicht vu wiem d'Pigúiça ass, dem blauäugege Husky-Welpchen, Gedold: si léiert, datt déi schéinste Saachen am Magesche Gaart bei dem kommen, deen de richtege Moment ofwaarde kann.
