An Island huet Chrëschtdag net nëmmen ee Chrëschtmann: et ginn der 13, an si heeschen Jólasveinar (oder Jólasveinarnir). Dat sinn 13 Bridder voller Dommheeten, déi vum 12. Dezember un all Nuecht ee vun de Bierger erofkommen. Jidderee vun hinnen huet eng witzeg Manie, an déi islännesch Kanner wëssen auswenneg, wien wien ass. Hei fannt Dir all 13 an der Reiefolleg, mam Dag, wou se ukommen, a mat deem, wat se ustellen, esou erzielt, datt et fir Kanner vun 3 bis 8 Joer passt.
Wéi Chrëschtdag an Island fir d'Kanner ass
Stellt Iech e Land vir, wou den Dag am Dezember ganz kuerz an d'Nuecht ganz laang ass. Dobaussen ass Schnéi, kale Wand, a Luuchte blénken an de Fënsteren. An där Stëmmung fänkt dee lëschtegste Countdown vum Joer un.
D'Jólasveinar sinn d'Kanner vun der Risin Grýla a vum Leppalúði, a si wunnen an de Bierger mat der Chrëschtdagskaz, dem Jólakötturinn. Den éischte Brudder kënnt an der Nuecht vum 11. op den 12. Dezember erof. Duerno kënnt all Nuecht een, bis de leschten den 24. Dezember ukënnt. Um Chrëschtowend ass déi ganz Bande also an der Stad.
An och den Heemwee geet an enger Rei: vum 25. un geet all Dag ee fort, bis de leschten den 6. Januar erëm an d'Bierger klëmmt. Dat sinn also bal véier Wochen voller Visitten, Duercherneen an Iwwerraschungen.
De Schong an der Fënster
Dat ass deen Deel, op deen d'Kanner am meeschte waarden. An den Nuechte vun de Visitte stellt all Kand ier et schlofe geet e Schong an d'Fënster. Wann de Brudder, deen dru war, laanscht kënnt, kuckt en no, wéi den Dag war.
Wien brav war, fënnt moies e klenge Kaddo am Schong. Wien Dommheete gemaach huet, fënnt... eng Gromper! Jo, eng Gromper. Dat ass déi islännesch Aart ze soen: „Muer gëss du dir méi Méi.“ A well et 13 Visiteure sinn, bleift ëmmer Zäit, fir sech an der nächster Nuecht ze verbesseren. E bëssen ewéi bei eis mat de Schlappe fir de Kleeschen.
Wann Äert Kand esou Ritualer gär huet, passt e Bréif gutt dozou. Mir hunn eng Uleedung, wéi een de Bréif un de Kleeschen schreift.
Déi 13 Chrëschtmänner aus Island, an der Reiefolleg
All islännesche Numm beschreift d'Dommheet vum Brudder. Liest se haart vir, sou gutt et geet: de Spaass läit grad dorun, se probéieren auszeschwätzen.
- Stekkjastaur (kënnt an der Nuecht vum 11. op den 12. Dezember): de Stelzebeen. Hie geet ganz steif a knaschteg, an hie stéiert gär d'Schof.
- Giljagaur (13. Dezember): hie verstoppt sech an de Gruewen a waart op de richtege Moment, fir de Schaum vun der Mëllech ze drénken. E Schaumschnurres ass garantéiert.
- Stúfur (14. Dezember): de Klengsten an der Famill. Kleng, mee clever, kraazt hien d'Pannen aus, fir déi lescht Rescht, déi um Buedem hänke bliwwen sinn.
- Þvörusleikir (15. Dezember): de Holzläffelschlecker. Wann een de Läffel vum Kuch leie gelooss huet, kann en en äddi soen.
- Pottaskefill (16. Dezember): den Toppkraazer. Wann hie laanscht war, bleift net emol ee Kärche Räis um Buedem vum Topp.
- Askasleikir (17. Dezember): de Schësselschlecker. Hien huet all vergiesse Schëssel am A a leckt se esou propper, datt se blénkt.
- Hurðaskellir (18. Dezember): den Dierenzouschléier. Bamm! Bamm! Hie schléit d'Dieren am léifsten zou, grad wann all Mënsch schlofe wëll.
- Skyrgámur (19. Dezember): de Skyr-Friesser, dee vum islännesche Joghurt. Hien ësst de ganze Pot eidel a sicht nach no méi.
- Bjúgnakrækir (20. Dezember): de Wurschtklauer. Hie léisst d'Wurscht aus der Kiche verschwannen, séier wéi e Blëtz.
- Gluggagægir (21. Dezember): de Fënsterkucker. Hien dréckt d'Nues un d'Fënster, fir ze kucken, wat am Haus lass ass.
- Gáttaþefur (22. Dezember): d'Schnëffelnues. Mat där grousser Nues richt hien d'Brout vu wäitem a geet dem Geroch no bis un den Dësch.
- Ketkrókur (23. Dezember): de Fleeschfëscher. Hie benotzt en Hoken, fir Stécker Fleesch ze fëschen, ouni datt een et gesäit.
- Kertasníkir (24. Dezember): de leschte, deen ukënnt, an deen, deen d'Käerze klaut. An de laange Wanternuechte wëll hien all Käerzercher fir sech eleng.
