Fir vill Kanner ass de Bréif un de Kleeschen dat éischte Mol, wou d'Schreiwen e richtege Grond huet: een Wichteges wäert e liesen. Dofir verdéngt et, als Evenement behandelt ze ginn, net als Akaafslëscht, déi an der Hetz diktéiert gëtt. Mat der richteger Struktur gëtt et eng Übung am Schreiwen, an Dankbarkeet an a Fantasie, alles op eemol.
Wéini ee se schreift
Zu Lëtzebuerg kënnt de Kleeschen mam Houseker an der Nuecht op de 6. Dezember, an d'Kanner stellen hir Pantoffel oder en Teller op d'Fënsterbänk. Den Ufank vum November ass dofir de perfekte Moment fir de Bréif: fréi genuch, fir datt d'Elteren de Wënschzettel «verhandelen» kënnen, spéit genuch, fir datt d'Opreegung an der Loft läit. Vill Kanner leeën de Bréif e puer Deeg virdrun an de Schong, an d'Post Lëtzebuerg huet all Joer eng Adress fir de Kleeschen, wou d'Bréiwer eng Äntwert kréien.
D'Struktur, déi klappt (an all Alter)
- Begréissung: «Léiwe Kleeschen».
- Virstellung: Numm, Alter, wou et wunnt. Fir déi Kleng ass dat schonn d'Hallschent vum Bréif.
- Eng gutt Saach vum Joer: «dëst Joer hunn ech Vëlo fuere geléiert». Dat léiert, mat Stolz zréckzekucken.
- E Merci: fir de Kaddo vum leschte Joer oder fir eppes am Liewen. Et ass den Deel, deen de Bréif am meeschte verännert.
- De Wonsch: een oder zwee Wënsch, mam Firwat. «Ech hätt gär e Buch iwwer Dinosaurier, well ech all hir Nimm kenne wëll.»
- E Wonsch fir een aneren: e Geschwëster, e Grousselterendeel, den Hond. Eng Zeil, déi Empathie léiert ouni Priedegt.
- Ofschloss an Ënnerschrëft: mam Numm, deen d'Kand selwer schreift, egal wéi wackeleg.
Virlag nom Alter
3 bis 5 Joer: d'Kand diktéiert, du schreifs, et zeechent. D'Zeechnung ass den Haapttext, an de Wonsch passt an ee Saz. 6 bis 7 Joer: et schreift d'Wierder, déi et kann, du fëlls mat enger anerer Faarf op. Looss d'Feeler stoen: si sinn dee schéinsten Deel. Ab 8 Joer: et schreift eleng, du kucks nëmme driwwer, andeems s de et um Enn haart virliest.
6 Iddien, fir eng Traditioun draus ze maachen
- Speziellen Pabeier: e schéint Blat, dat nëmmen dofir opgehale gëtt, mat engem Stempel oder Glitter.
- Handdekoréierten Enveloppe, mat «Fir de Kleeschen» grouss dropgeschriwwen.
- Foto vum Bréif virum Verschécken: d'Sammlung vun de Bréiwer iwwer d'Joren ass eent vun de beweegendsten Albumen, déi et gëtt.
- De Bréif um Iessdësch haart virliesen, mat Applaus.
- Muerten a Kichelcher fir den Houseker an den Iesel: d'Kand stellt se nieft de Schong (a si verschwannen op mysteriéis Aart a Weis).
- D'Äntwert ophalen: wann eng Äntwert kënnt, kënnt se an d'Schatzkëscht vum Kand.
Wann de Wonsch onméiglech ass
E Päerd, e klenge Brudder, e Schwämm. Net direkt korrigéieren, just ee Saz derbäisetzen: «de Kleeschen wielt ënner de Wënsch, dofir schreiwe mer méi wéi een op». D'Kand léiert, datt froen eppes aneres ass wéi kréien, ouni datt iergendeen nee soe muss.
De Kaddo, deen dat ganzt Joer hält
Wann um Wënschzettel Plaz fir e Buch ass, ass et de Wonsch, dee sech am meeschte rentéiert: eng Geschicht gëtt Dosende vun Nuechten. D'Abenteuer vun der Husky Pigúiça am Dogavios-Buch handelt dovun, u seng Dreem ze gleewen, en Thema wéi gemaach fir dës Zäit, an hiert Molbuch fëllt déi ganz Chrëschtvakanz. ✉️
