Os xoguetes caseiros teñen unha vantaxe que un mercado nunca terá: o neno xa xogou unha vez ao facelo. E os materiais están no teu contedor de reciclaxe, tubos de cartón, botellas, unha caixa de zapatos, un calcetín solto. Antes de comezar, tres regras valen para todo: tesoiras de punta redonda para os nenos, os cortes difíciles fainos un adulto, e nada de pezas pequenas soltas se hai un bebé ou un neno menor de tres anos preto.
Tubos e cartón
- Prismáticos de explorador: dous tubos de cartón pegados un ao carón do outro, unha corda para levar ao pescozo e pintura por fóra. Cinco minutos de construción e unha tarde enteira de expedicións no xardín. Deixa a corda curta, como moito á altura do peito, nunca tan longa que poida enlazarse ao redor do pescozo.
- Circuíto de canicas: tubos cortados ao longo pola metade e pegados coa fita á parede en ángulo para que a bóla caia dun ao seguinte. Os nenos proban, fallan e axustan a inclinación, física gratuíta.
- Labirinto en caixa: a tapa dunha caixa de zapatos, palliñas ou tiras de cartón pegadas por dentro para facer paredes, e unha canica para guiar inclinando a caixa. Só para maiores de tres anos, por mor da canica.
- Foguete voador: dúas botellas de plástico cortadas e unidas polo colo, dúas cordas longas enfiadas por dentro e catro asas feitas con anacos de vasoira ou tubos nos extremos. Dous nenos tiran e a botella dispara dun lado a outro. Lixa ou cobre con fita todos os bordes cortados.
Botellas, tapas e calcetíns
- Bolos: seis botellas de plástico cun pouco de area ou auga no fondo e unha bóla de calcetín enrolado. Numera as botellas cun rotulador e convértese nun xogo de sumar.
- Sonaxeiro de tapas: tapas furadas e enfiadas nunha corda, sobre un aro de arame groso ou unha pinza de roupa grande. Prende ben os extremos, unha tapa solta é unha peza pequena.
- Boliche de vaso e bóla: a metade de arriba dunha botella como funil, unha corda atada á tapa e no outro extremo unha bóla de calcetín ou de papel amarrotado. Cobre o bordo cortado con fita ancha.
- Marioneta de calcetín: un calcetín solto, dous botóns cosidos (ou ollos de fieltro pegados, máis seguro para os máis pequenos) e un anaco de fieltro para a lingua. Cunha marioneta na man, até os nenos máis tímidos comezan a contar historias.
Regras de seguridade que valen sempre
- Cortar é traballo de adulto: as botellas de plástico e o cartón groso deixan bordes afiados. Cobre cada bordo cortado con fita ancha.
- A proba do tubo: se unha peza pasa polo tubo dun rolo de papel hixiénico, é pequena de máis para menores de tres anos.
- Cola e pintura non tóxicas: comproba a etiqueta e traballa nunha superficie lavable preto da pía.
- Cordas sempre curtas: calquera corda longa nun xoguete dun neno pequeno é un risco de enredo.
Despois do taller, cando as mans xa cansan de pegar, podedes rematar a tarde percorrendo o Xardín Máxico con Pigúiça, a husky dos ollos azuis de Dogavios, o seu xogo gratuíto ábrese no navegador, sen nada que instalar e sen anuncios polo medio.
