A creatividade non é un talento repartido por sorteo xenético, é un músculo que responde ao adestramento. E ese adestramento ten unha característica clara: canto menos decida o material que facer, máis ten que traballar a mente. Un xoguete que fala por si mesmo dao todo feito; unha caixa de cartón esixe unha decisión cada minuto. Os xogos de abaixo traballan exactamente iso.
Xogos de narración
- Dados de historias: debuxa símbolos sinxelos nas seis caras de tres cubos de papel (unha chave, unha lúa, un can, unha porta, unha estrela, unha onda). Cada xogador tira os tres e ten que enfiar unha historia usando os tres símbolos. De dous a seis xogadores, quince minutos.
- E se: un xogador comeza cunha pregunta imposible, e se chovese xelatina?, e todos en círculo van engadindo unha consecuencia lóxica dentro dese mundo tolo. Funciona desde os catro anos aproximadamente.
- Historia con obxectos obrigatorios: o teu fillo escolle tres obxectos da casa e o adulto ten que contar unha historia usando os tres. Despois trocade. O troco é a parte que máis ensina.
- Remata o garabato: unha persoa fai un trazo aleatorio, a outra convérteo en algo recoñecible. Ide alternando. Cinco minutos por rolda, e as follas acaban en colección.
Xogos de construción e material solto
- O reto da ponte: con xornais e fita adhesiva, construíde unha ponte de 30 cm entre dous libros capaz de aguantar un coche de xoguete. Dous equipos, vinte minutos de reloxo. O interesante é ver ao final dúas solucións distintas.
- A caixa de mil usos: entrega unha caixa de cartón grande sen dicir que é. Non suxiras nada. Se o teu fillo se bloquea, pregúntalle só: que podería ser isto se non fose unha caixa?
- Invento con trangalladas: tubos de cartón, tapas de botella, paus, corda, cola. Unha única regra: o invento ten que ter nome e facer algo, por absurdo que sexa.
Preguntas que desbloquean a imaxinación
- Cantos usos: escolle un obxecto cotián e listade xuntos vinte usos distintos en tres minutos. Os cinco primeiros son obvios; a creatividade de verdade comeza sobre o décimo.
- Que pasou antes: amosa unha imaxe dun libro e pregunta que pasou cinco minutos antes desa escena. Despois, que pasa despois da última páxina.
- Cambia o final: reledee unha historia coñecida e pide un final novo no que o personaxe tome a decisión contraria.
Un consello vence a todos os demais: resiste a corrixir. Se o teu fillo di que o can voa, a boa resposta é e como aterra?, non os cans non voan. A imaxinación medra alí onde non se interrompe. Ese mesmo espírito move a Pigúiça, a husky dos ollos azuis de Dogavios, polo Xardín Máxico no libro e no xogo gratuíto do navegador que non precisa instalación.
