Para o can da familia, un bebé novo é unha revolución: cheiros descoñecidos, sons estraños, mobles cambiados de sitio e, sobre todo, menos atención. Cando todo iso chega dun golpe, o can asocia o bebé coa perda. Cando se prepara con tempo, asócianos con cousas boas. A diferenza entre eses dous resultados comeza meses antes do parto.
Durante o embarazo
- Cambia a rutina con antelación: se os horarios de paseo van cambiar, cámbiaos xa, para que o can non lle bote a culpa da alteración ao bebé.
- Prepara o cuarto do bebé antes de tempo: deixa que o can cheire con calma o berce, o carriño e os mobles, e decide despois se esa habitación quedará vetada.
- Adestra o esencial: sentar, deitarse, un «lugar» sólido e «déixao». O «lugar» é a orde máis útil nunha casa cun bebé, afasta o can sen berrar nin agarralo do colar.
- Acostúmao aos sons: reproduce gravacións dun bebé chorando a volume baixo xunto con premios, subindo o volume pouco a pouco.
- Revisión veterinaria: vacinas, desparasitación e control de pulgas ao día antes do nacemento, e comenta ao veterinario calquera sinal de ansiedade.
O primeiro encontro
- O cheiro antes ca a persoa: leva á casa unha manta que xa usase o bebé un ou dous días antes da alta e deixa que o can a investigue sen presión.
- Saúda primeiro ao can: quen leve o bebé entra despois. O can ten o seu reencontro, cálmase, e só entón aparece o bebé.
- Sentados, con calma e sen dramas: un adulto sostén o bebé sentado; o can achégase coa correa solta e cheira os pés. Nunca acerques a cara do bebé ao fociño do can.
- Remata cedo: dous minutos bos valen máis ca dez tensos. Acaba mentres todo aínda está relaxado e dálle algo bo ao can.
Normas para os primeiros meses
- Nunca os deixes sós: nin un segundo, nin co can máis manso do mundo. Un adulto atento na habitación, sempre.
- Cousas boas cando aparece o bebé: premios, eloxios e un xoguete recheo mentres alimentas ou cambias o bebé. O bebé pasa a anunciar cousas boas.
- Mantén o can ben exercitado: os paseos e xogos diarios reducen moito o comportamento non desexado nesta fase.
- Respecta os sinais: lamber os beizos, bocexar fóra de contexto, virar a cabeza ou amosar o branco dos ollos significan todos «necesito espazo». Ignorados, escalan a un gruñido, e un gruñido é información, nunca algo que castigar.
- Dálle un refuxio ao que o bebé non chegue: cando o bebé comece a gatear, o can precisa unha habitación ou recanto tras unha reixa onde poida descansar en paz.
- Non deixes que a súa rutina se derrube: mesmo esgotados, mantede o paseo diario e un momento de atención que sexa só para el. Iso evita a maioría dos problemas.
Levada con calma, esta presentación convértese no comezo dunha das amizades máis fermosas que un neno pode ter. E cando o bebé medre un pouco, os contos ilustrados axudan a construír ese vínculo con respecto: Pigúiça, a husky de Dogavios, mostra que coidar tamén significa saber cando dar espazo.
