A próxima aventura pode ser un momento para compartir.
Despois de coñecer a Pigúiça aquí, descubre a historia que deu orixe ao seu mundo. Mira as ilustracións, le o comezo e escolle un libro para compartir coa crianza, páxina a páxina.
Os chistes malos para nenos son eses xogos de palabras tan parvos que fan rir e virar os ollos ao mesmo tempo. Escollemos 30 chistes inocentes para que os rapaces de 4 a 10 anos os conten e os escoiten. Todos teñen pregunta e resposta: abonda con lelos en voz alta, facer unha pausa dramática e agardar o «aaaah, non!».
Unha norma da casa antes de comezar: o bo chiste é o que fai rir a todo o mundo xunto. Por iso aquí non hai chistes que se burlen de ninguén nin palabras feas. Só xogos de palabras dos bos.
Chistes malos de animais
Os bichos son o tema favorito dos cativos, e os cans non podían faltar. A Pigúiça, a cadeliña husky do libro Dogavios, aprobou os tres primeiros abanando o rabo.
- Como se chama o can que fai maxia? O labracadabrador.
- Cal é o can máis doce da cociña? O can-ela.
- Cal é o can que dá os saltos máis grandes? O canguro.
- Que lle di un pato a outro despois dun partido? Estamos empatados!
- Por que foi a vaca ao espazo? Para visitar a Vía Láctea.
- A onde lle gusta ir de festa ao polbo? Á feira, claro!
Se os animais triunfaron, temos unha lista enteira de chistes de animais para nenos.
Chistes malos de comida
Perfectos para a hora de xantar, cando alguén aínda anda a enredar para non rematar o prato.
- Por que a pera nunca perde a paciencia? Porque sabe es-perar.
- Que lle di unha uva verde a unha uva morada? Respira, respira!
- Por que os ovos non contan chistes? Porque escachan a rir.
- Que lle di o café ao azucre? Sen ti, a miña vida é moi amarga.
- Por que a filloa é tan boa en acrobacias? Porque sempre dá a volta no aire.
- Por que ninguén quere xogar coa cebola? Porque sempre acaba en bágoas.
Chistes malos da escola
Bos para animar o luns ou a véspera dun exame. O neno ata pode escoller un para contarllo á mestra.
- Por que estaba triste o libro de matemáticas? Porque tiña moitos problemas.
- Por que as matemáticas son tan boas amigas? Porque sempre contan contigo.
- Que lle di o lapis ao afialapis? Deixa de darme voltas e vai ao gran!
- Por que o alumno levou unha escaleira ao colexio? Porque quería chegar ao ensino superior.
- Que lle di a goma ao lapis? Tranquilo, que os teus erros bórroos eu.
- Por que a mestra daba clase con lentes de sol? Porque os seus alumnos eran brillantes.
Chistes de cousas da casa
A casa enteira convértese nun chiste: a parede, a lámpada, o ascensor e ata os chícharos que ninguén quere comer.
- Que é un punto verde nun recuncho do comedor? Un chícharo castigado.
- Que lle di unha parede a outra? Vémonos na esquina!
- Por que foi o ordenador ao médico? Porque tiña un virus.
- Por que o ascensor cambia tanto de humor? Porque ten moitos altos e baixos.
- Que lle di unha lámpada a outra? Que idea máis brillante!
- Que lle di o frigorífico á tixola? Ti sempre tan quente e eu tan fresco!
Chistes tan malos que son bos
Aquí están os campións do virar de ollos. Cóntaos coa cara máis seria do mundo, coma se fose o chiste do século. Ese é o segredo de todo bo contador de chistes malos.
- Que é un punto amarelo no ceo? Un amarelicóptero.
- Que lle di un semáforo a outro? Non me mires, que me estou cambiando!
- Que lle di un cable a outro? Nós somos intocables.
- Mamá, mamá, no colexio chámanme despistado! Rapaz, vai para a túa casa, que esta é a do veciño.
- Por que a galiña cruzou a estrada? Para chegar ao outro lado.
- Que lle di unha uva a un elefante? Nada, as uvas non falan.
Por que os nenos adoran os chistes malos?
Parece unha parvada, pero o xogo de palabras é un exercicio estupendo para o cerebro. Para atoparlle a graza á pera que sabe «es-perar», o neno ten que decatarse de que unha mesma palabra agocha dous significados. Iso adestra o vocabulario, a atención aos sons e o razoamento de dobre sentido, habilidades que tamén axudan na lectura e na comprensión de textos.
Ademais está o lado afectivo. Contar un chiste pide valor, ritmo e público. Cando o neno o conta e o adulto ri (ou finxe sufrir), séntese escoitado. E virar os ollos forma parte da graza: sabe que o chiste é malo, e xustamente iso é o que o fai divertido.
Os máis pequenos, de 4 e 5 anos, adoitan rir do son das palabras, como «labracadabrador» ou «amarelicóptero». Os maiores xa collen o dobre sentido de «es-perar» ou «contan contigo» e comezan a inventar as súas propias versións. Deixádeos inventar: un chiste sen pés nin cabeza tamén vale.
Consello: o xogo dos chistes malos en familia
Xuntade a familia no salón ou na mesa da cea. Cada un, na súa quenda, conta un chiste desta lista mirando fixamente aos ollos dos demais. Quen ri primeiro perde a rolda. Vale poñer cara seria, pero non vale facer cóxegas. Quen chegue ao final sen rir gaña o título de Rei ou Raíña do Chiste Malo da Semana.
Para variar, alternade chistes e adiviñas. A nosa lista de adiviñas para nenos con respostas funciona igual: pregunta, suspense e resposta. E cando vos doa a barriga de tanto rir, facede unha pausa co xogo gratuíto da Pigúiça, que funciona no navegador, sen rexistro e sen anuncios.
Preguntas frecuentes
Que é un chiste malo?
É un chiste curto, case sempre de pregunta e resposta, baseado nun xogo de palabras inocente. É tan previsible que arrinca máis «aaaah» ca gargalladas. En inglés chámanlle «dad joke», o chiste de pai.
A que idade comezan os nenos a entender os xogos de palabras?
Moitos nenos comezan a decatarse do dobre sentido arredor dos 6 ou 7 anos, pero cada un ten o seu tempo. Antes diso rin do son divertido das palabras e da vosa reacción, o que tamén está moi ben.
Como axudar o neno a contar un chiste sen esquecer a resposta?
Escollede xuntos dous ou tres favoritos, ensaiádeos algunhas veces e acordade a pausa antes da resposta. Anotalo nun papeliño ou debuxar o chiste axuda a gardalo na memoria.
A próxima aventura pode ser un momento para compartir.
Despois de coñecer a Pigúiça aquí, descubre a historia que deu orixe ao seu mundo. Mira as ilustracións, le o comezo e escolle un libro para compartir coa crianza, páxina a páxina.
A próxima aventura pode ser un momento para compartir.
Despois de coñecer a Pigúiça aquí, descubre a historia que deu orixe ao seu mundo. Mira as ilustracións, le o comezo e escolle un libro para compartir coa crianza, páxina a páxina.
