← Terug naar de blogDeze blog komt uit een geïllustreerd kinderboekOntdek Dogavios →😄 Spelletjes & plezier

Grappige korte verhaaltjes voor kinderen: 10 om te lachen

Geplaatst op 18 september 2026 · door Lucas dos Reis Arieme

Grappige korte verhaaltjes voor kinderen: 10 om te lachen
Dogavios: Waar Dromen Tot Leven Komen

Het volgende avontuur kan een moment samen zijn.

Nu jullie Pigúiça hier kennen, ontdek je het verhaal achter haar wereld. Bekijk de illustraties, lees het begin en kies een boek om met je kind te delen, bladzijde voor bladzijde.

Op zoek naar grappige korte verhaaltjes voor kinderen? Hier zijn er 10, allemaal nieuw en in een minuut voorgelezen: over dieren, school, familie en toverij. Elk verhaaltje eindigt met een lach, zonder iemand uit te lachen.

Zo lees je ze grappig voor

Het draait om timing. Neem een pauze vlak voor de laatste zin: daar zit de lach. Verander je stem per personage, zwaar voor de draak, piepend voor de bloem. En gebruik je ogen: een verbaasd gezicht op het grappige moment. Nog een keer? Dan lees je het gewoon nog een keer.

Dierenverhaaltjes

De haan die zich versliep

Elke ochtend om vijf uur precies kraaide Haantje Harry. Maar op een dag versliep hij zich. De koe wachtte. Het varken wachtte. Zelfs de zon bleef achter de heuvel, te verlegen om in haar eentje op te komen. Om negen uur deed Harry één oog open, zag iedereen naar hem staren en riep: „Kukeleku! Goedemorgen!” Iedereen riep terug: „Goedemorgen, Harry!” De zon schoot omhoog, een beetje rood van schaamte. Nu heeft Harry een wekker naast zijn nest. En raad eens wie er elke ochtend kraait om de wekker wakker te maken? Harry natuurlijk.

De giraf die een sjaal wilde

Giraf Tina had een koude nek, dus vroeg ze Oma Schaap om een sjaal te breien. Oma breide de hele middag. Ze breide de hele nacht. Ze breide de hele week. Toen hij af was, was de sjaal zo lang dat hij drie keer om Tina’s nek ging, twee keer om een boom en één keer om een olifant die toevallig langsliep. „Zit hij lekker?” vroeg Oma. „Heerlijk!” zei Tina. „Hier ook!” zei de olifant. Nu wandelen ze met z’n drieën over de savanne, altijd warm en altijd in de pas.

Pigúiça en de na-aap-schaduw

In de Magische Tuin werd Pigúiça, het huskymeisje, wakker met een missie: haar eigen schaduw vangen. Ze sprong naar links, en de schaduw sprong naar links. Ze sprong naar rechts, en de schaduw ook. „Hij aapt me na!” klaagde ze. Haar vriendje Fofuxo zei: „Probeer eens heel stil te staan.” Pigúiça bevroor als een standbeeld. Precies op dat moment dreef er een dikke wolk voor de zon, en de schaduw was weg. Pigúiça kwispelde trots. „Zie je, Fofuxo? Hij is bang voor mij!” De wolk giechelde en dreef verder.

Schoolverhaaltjes

Het potlood dat bang was voor de puntenslijper

In de rugzak van Daan woonde een potlood dat Pieter heette, en Pieter was doodsbang voor de puntenslijper. „Die kietelt aan mijn hoofd!” zei hij. Zodra de puntenslijper tevoorschijn kwam, verstopte Pieter zich onder in de etui. Op een dag mocht de hele klas tekenen. Daan vond alleen een geel krijtje, dus tekende hij een reuzenzon. Pieter gluurde naar buiten en wilde ook meedoen. „Vooruit dan, slijp me maar,” zuchtte hij. Hij moest zo hard lachen om het gekietel dat hij de scherpste punt van de klas kreeg. De juf gaf hem meteen een tien: de beste punt én de beste punten.

De papegaai bij het namen afroepen

De klas van juf Lotte mocht hun huisdier meenemen naar school. Er was een goudvis, een schildpad, een pluizige hamster en Kobus, de kletsende papegaai van Emma. Bij het afroepen zei de juf: „Bram?” Kobus riep: „Hier!” „Fleur?” „Hier!” riep Kobus weer. Hij antwoordde voor iedereen, zelfs voor de goudvis. Tot slot glimlachte de juf en riep: „Kobus?” De papegaai werd stil en keek om zich heen. De hele klas riep samen: „Hier!” En Kobus fladderde met zijn vleugels, zo blij als wat, alsof hij voor ze klapte.

Familieverhaaltjes

De bril van opa

Opa Kees zocht zijn bril in de keuken, in de woonkamer, in de badkamer en zelfs in de koelkast. „Heeft iemand mijn bril gezien?” vroeg hij. De hele familie hielp zoeken. Mama keek onder de bank. Papa keek in de auto. Sanne, die vijf was, klom bij opa op schoot voor een knuffel en bleef ineens stokstijf zitten, met grote ogen. De bril stond op zijn hoofd! Opa knipperde, schoof hem op zijn neus en zei heel serieus: „Dat wist ik heus wel. Ik liet hem even zonnebaden.”

De weggelopen sokken

Bij familie De Vries verdwenen steeds sokken. Er ging een paar de wasmachine in, en er kwam maar één sok uit. Papa gaf de wasmachine de schuld. Mama dacht dat de sokken ’s nachts stiekem gingen dansen. Sem besloot het te onderzoeken. Met een zaklamp volgde hij een spoor van pluisjes naar de mand van Koekje, de kat. Daarin lag een knus bedje van zeventien gekleurde sokken. Koekje deed één oog open en spinde. Nu koopt de familie sokken per drie: twee voor de voeten en één voor Koekje.

Fantasieverhaaltjes

De draak met de hik

Draak Vonk wilde op het koninklijke feest zijn vuur laten zien, maar hij werd wakker met de hik. Hij haalde diep adem, zette zijn borst op en… „Hik!” In plaats van vuur kwam er een roze zeepbel uit. „Hik!” Een blauwe. „Hik!” Drie groene. De kinderen prikten ze kapot en lachten aan één stuk door. De koning wilde er meer. Later ging de hik over en blies Vonk een perfecte vlam. Niemand klapte. „Waar zijn de bellen?” vroeg iedereen. Nu oefent Vonk elke dag met hikken.

De mislukte spreuk van Heksje Lot

Heksje Lot wilde van haar oude bezem een raketbezem maken. Ze roerde in haar ketel, zwaaide met haar toverstaf en zei de toverwoorden, maar ze haalde één letter door elkaar. Poef! De bezem werd een reuzenbanaan. Ze probeerde het nog eens. Poef! De banaan werd een watermeloen. Nog één keer. Poef! De watermeloen werd een hoorntje aardbeienijs. Lot keek naar het ijsje en besloot: „Vandaag ga ik lopen.” En weg was ze, likkend aan het meest magische ijsje van de wereld.

De grote nies van Pigúiça

Het was lente in de Magische Tuin en de bloemen zaten vol goudgeel stuifmeel. Pigúiça snuffelde van dichtbij aan een madeliefje en voelde haar neus kriebelen. „Ha… ha… hatsjoe!” De nies was zo hard dat alle bloemen tegelijk voorover bogen. Fofuxo keek met grote ogen. „Pigúiça, ze buigen voor jou!” Het madeliefje keek op en zei beleefd: „Gezondheid!” Toen deden de rozen en de zonnebloemen mee: „Gezondheid!” Pigúiça zei zo vaak dankjewel dat ze meteen weer moest niezen.

Zo verzint je kind er zelf een

Geef drie stukjes: een dier, een probleem en een voorwerp, bijvoorbeeld een pinguïn, een hittegolf en een koelkast. Vraag „en toen?” en laat je kind het verhaal sturen. Het grappige einde komt van een onverwachte wissel, zoals vuur dat zeepbellen wordt. Nog meer lachen? Probeer deze moppen voor kinderen om samen om te lachen.

Veelgestelde vragen

Vanaf welke leeftijd vinden kinderen grappige verhaaltjes leuk?

Vanaf 3 jaar lachen kinderen om gekke verwisselingen en geluiden. Tussen 5 en 8 jaar zijn ze dol op verrassingen en woordgrapjes.

Kan ik grappige verhaaltjes voor het slapengaan vertellen?

Ja, kies de rustigere en eindig zacht. Voor het licht uit gaat, kun je deze verhaaltjes van 5 minuten voor het slapengaan proberen.

Waar vind ik meer avonturen van Pigúiça?

In het boek Dogavios beleven Pigúiça en Fofuxo nog veel meer avonturen in de Magische Tuin.

🐾

Lucas dos Reis Arieme

Auteur van de Dogavios-reeks

Over de auteur →
Dogavios: Waar Dromen Tot Leven Komen

Het volgende avontuur kan een moment samen zijn.

Nu jullie Pigúiça hier kennen, ontdek je het verhaal achter haar wereld. Bekijk de illustraties, lees het begin en kies een boek om met je kind te delen, bladzijde voor bladzijde.

PrivacidadeTermos