De hoge stoel, het felle licht, het geluid van de instrumenten, voor een jong kind kan de tandartspraktijk behoorlijk angstaanjagend voelen. Het goede nieuws is dat, met de juiste voorbereiding, deze ervaring rustig, zelfs positief kan worden, al vanaf het allereerste bezoek.
Begin vroeg, voordat de angst kan wortelen
De aanbeveling is om je kind rond de eerste verjaardag naar de tandarts te brengen, of zodra de eerste tand doorkomt, ook al is het bezoek alleen maar om «de stoel te leren kennen.» Zo vindt de eerste ervaring niet plaats tijdens een moment van pijn of urgentie.
Gebruik eerlijke taal, niet bang maken, niet verbergen
Vermijd zinnen als «het doet helemaal geen pijn» (als er dan toch iets een beetje pijn doet, verliest je kind vertrouwen in jou) of «de tandarts geeft je een prik als je je tanden niet poetst» (maakt van de professional een dreiging). Probeer in plaats daarvan: «De tandarts gaat met een lichtje en een spiegeltje naar je tandjes kijken, om te zien hoe sterk en gezond ze zijn.»
Een eerste bezoek zonder behandeling
- Vraag om een «kennismakingsbezoek.» Veel kindertandartsen bieden een eerste afspraak aan waarbij het kind gewoon in de stoel zit, de instrumenten van een afstandje bekijkt en het personeel ontmoet, zonder enige behandeling.
- Speel eerst thuis tandarts. Laat je kind de tandjes van een knuffel «onderzoeken» met een tandenborstel, terwijl je hardop de tandjes telt.
- Laat je kind een knuffelobject meenemen (knuffeldier, dekentje) naar de afspraak.
- Prijs de moed, niet alleen het resultaat. «Je was zenuwachtig en bent toch in de stoel gaan zitten, dat was heel dapper» is belangrijker dan «je hebt je goed gedragen.»
Verhalen bereiden beter voor dan lange uitleg
Het lezen van een rustig verhaal over een personage dat dapper iets nieuws tegemoet treedt, zoals Pigúiça die een onbekend hoekje van de Magische Tuin ontdekt, helpt kinderen om «iets nieuws» te koppelen aan «iets wat ik kan verkennen,» niet alleen aan «iets engs.»
Als de angst blijft aanhouden
Als de angst intens genoeg is om elke behandeling te blokkeren, zelfs na een paar keer wennen, praat dan met je kinderarts of kindertandarts, er bestaan specifieke gedragstechnieken die precies voor dit soort gevallen zijn ontwikkeld.
