Voor veel kinderen is de brief aan Sinterklaas de eerste keer dat schrijven een echte reden heeft: iemand belangrijks gaat hem lezen. Daarom verdient hij het om als een gebeurtenis te worden behandeld, niet als een boodschappenlijstje dat haastig wordt gedicteerd. Met de juiste opbouw wordt het een oefening in schrijven, dankbaarheid en fantasie, allemaal tegelijk.
Wanneer schrijf je hem
De weken tussen de intocht (half november) en pakjesavond op 5 december zijn ideaal: vroeg genoeg voor ouders om het lijstje te „onderhandelen”, laat genoeg om de spanning al in huis te hebben. De brief mag in de schoen, met een wortel voor het paard erbij: de Pieten halen hem 's nachts op. Wie hem echt wil posten, vindt bij PostNL elk jaar het adres van Sinterklaas, en veel kinderen krijgen antwoord.
De opbouw die werkt (op elke leeftijd)
- Aanhef: „Lieve Sinterklaas” of „Beste Sint en Piet”.
- Voorstellen: naam, leeftijd, waar het kind woont. Voor de kleintjes is dat al de halve brief.
- Eén goed ding van dit jaar: „dit jaar heb ik leren fietsen”. Het leert met trots terugkijken.
- Een bedankje: voor het cadeau van vorig jaar of voor iets in het leven. Het is het onderdeel dat de brief het meest verandert.
- De wens: één of twee wensen, met het waarom. „Ik wil graag een dinosaurusboek omdat ik alle namen wil kennen.”
- Een wens voor iemand anders: een broertje of zusje, oma, de hond. Eén regel die empathie leert zonder preek.
- Groet en handtekening: met de naam geschreven door het kind zelf, hoe kriebelig ook.
Voorbeeld per leeftijd
3 tot 5 jaar: het kind dicteert, jij schrijft, het kind tekent. De tekening is de hoofdtekst en de wens past in één zin. 6 tot 7 jaar: het kind schrijft de woorden die het kan, jij vult aan met een pen in een andere kleur. Laat de fouten staan: die zijn het mooiste deel. Vanaf 8 jaar: het kind schrijft alleen, jij kijkt alleen mee door hem aan het eind voor te lezen.
6 ideeën om er traditie van te maken
- Speciaal papier: een mooi vel dat alleen hiervoor bewaard wordt, met een stempel of glitter.
- Zelfversierde envelop, met „Spanje” in grote letters.
- Foto van de brief voor hij in de schoen gaat: de verzameling brieven door de jaren heen is een van de ontroerendste albums die er bestaan.
- Voorlezen aan de eettafel, met applaus.
- Pepernoten voor de Pieten en een wortel voor het paard: het kind legt ze bij de brief (en ze verdwijnen op mysterieuze wijze).
- Het antwoord bewaren: komt er een briefje terug, dan gaat het in de schatkist van het kind.
Als de wens onmogelijk is
Een paard, een babybroertje, een zwembad. Corrigeer niet ter plekke, voeg alleen één zin toe: „Sinterklaas kiest uit de wensen, dus laten we er meer dan één opschrijven”. Het kind leert dat vragen iets anders is dan krijgen, zonder dat iemand nee hoeft te zeggen.
Het cadeau dat het hele jaar meegaat
Is er op het lijstje plek voor een boek, dan is dat de wens die het meest oplevert: één verhaal wordt tientallen avonden. Het avontuur van husky Pigúiça in het Dogavios-boek gaat over geloven in je dromen, een thema dat bij de tijd van het jaar past, en haar kleurboek vult de hele kerstvakantie. ✉️
