Wuertspiller fir Kanner sinn deen einfachste Wee, fir iwwerall ze spillen: kee Briet, keen Ecran a keng Batterie. Hei ënnendrënner fannt Dir 20 Sproochspiller, fir déi een héchstens e Bic an e Pabeier brauch, no Alter (3 bis 5, 5 bis 7 a vu 7 Joer un) a no Moment sortéiert: am Auto, um Owesdësch an an der Schoulklass.
An Island, wou et souguer en nationalen Dag fir déi eege Sprooch gëtt, hunn d'Wuertspiller hiren eegenen Numm: orðaleikir. Rätselen, Witzer a Zongebriecher funktionéieren an all Sprooch, och op Lëtzebuergesch.
Firwat Sproochspiller beim Liese hëllefen
Ier e Kand liest, muss et mierken, datt Wierder aus Stécker bestinn: Silben, Laute a Buschtawen. Reimen, Silbe klappen oder den éischte Laut erausfannen trainéiert genee dëst Nolauschteren, wat d'Enseignanten phonologescht Bewosstsinn nennen. Beim Spille léiert d'Kand nei Wierder, léiert ze waarden, bis et drun ass, a traut sech, nei Wierder ze probéieren. Wann Äert Kand ufänkt, Buschtawen z'erkennen, kuckt och, wéi een de Kanner d'Buschtawe bäibréngt, ganz ouni Drock.
Wuertspiller fir 3 bis 5 Joer
An deem Alter dréit sech alles ëm de Klang. Näischt buschtawéieren: nolauschteren, widderhuelen a laachen.
- 1. Verréckte Reimen: Dir sot e Wuert, zum Beispill «Fësch», an d'Kand äntwert mat engem Wuert, dat sech reimt, wéi «Dësch». Erfonnt Reimen zielen och a si meeschtens déi witzegst.
- 2. Silbe klappen: sot den Numm vun all Member vun der Famill a klappt eemol fir all Stéck: Pi-guí-ça kritt dräimol geklappt.
- 3. Wéi ee Laut ass et: sicht eppes eraus, wat een gesäit, a sot just den éischte Laut, wéi «mmm». D'Kand sicht ronderëm eppes, wat d'selwecht ufänkt, wéi Mëllech oder Mamm.
- 4. Maach d'Lidd fäerdeg: sangt e bekannt Lidd a stoppt virum leschte Wuert vun enger Zeil. D'Kand mécht et fäerdeg, an duerno tauscht Dir d'Rollen.
Wuertspiller fir 5 bis 7 Joer
Elo kommen déi éischt Buschtawen an einfach Reegelen derbäi.
- 5. Wuertketten: een seet e Wuert an deen nächste seet eent, dat domat ze dinn huet: Strand, Sand, Buerg, Kinnek. Wien hänke bleift oder eppes widderhëlt, fänkt eng nei Kette un.
- 6. Galgemännchen: maacht um Pabeier e Strëch fir all Buschtaf vun engem geheime Wuert. D'Kand rifft Buschtawen, a bei all Feeler kënnt e Stéck vun der Zeechnung derbäi.
- 7. Stëll Post: an engem Krees flüstert een engem de Saz an d'Ouer, bis en beim Leschte kënnt, deen en haart seet. De leschte Saz mam éischte vergläichen ass dat Bescht.
- 8. Dat verbuede Wuert: maacht e Wuert aus, dat keen dierf soen, wéi «jo» oder «nee», a stellt Iech géigesäiteg Froen, fir een ze erwëschen.
Wuertspiller fir Kanner vu 7 Joer un
Wien scho liest, huet Erausfuerderungen a Concoursen gär. Bic a Pabeier hëllefen hei vill.
- 9. Kategorie mat engem Buschtaf: jiddereen zeechent Kolonnen um Pabeier (Numm, Déier, Uebst, Faarf, Plaz). Zitt e Buschtaf a fëllt alles mat Wierder aus, déi domat ufänken; wien als Éischte fäerdeg ass, rifft Stopp an all Mënsch hält op. Hei am Land kennt een dat Spill als «Stad, Land, Floss».
- 10. Einfach Anagrammer: schreift d'Buschtawe vun engem kuerze Wuert duerchernee, wéi «ZAK», an d'Kand fënnt eraus, datt et «KAZ» ass. Fänkt mat Wierder vun dräi oder véier Buschtawen un.
- 11. Verréckten Dictionnaire: jiddereen erfënnt e Wuert, dat et net gëtt, an erkläert, wat et heescht. Déi aner probéieren, dat neit Wuert de Rescht vum Dag an engem Saz ze benotzen.
- 12. Verstoppt Wierder: sicht e laangt Wuert eraus, wéi «Päiperlek», a kuckt, wéi vill méi kuerz Wierder Dir mat senge Buschtawen maache kënnt.
