Það er gríðarmikill munur á að lesa orðin í bók og að segja sögu. Það fyrra fær barn til að stara upp í loft; það seinna límir hana við þig. Góðu fréttirnar: enginn þarf leikhæfileika. Upplestur er kunnátta sem þú tileinkar þér með örfáum mjög áþreifanlegum lagfæringum.
Tæknin: hraði, þögn, styrkur
- Lestu hægar en þér finnst eðlilegt: flestir fullorðnir flýta sér. Slepptu um 20% og barnið þitt fær rými til að byggja myndirnar upp í höfðinu.
- Notaðu þögnina: stoppaðu í smástund áður en þú flettir. Þessi hálfa sekúnda af spennu slær út hvaða skringilegri rödd sem er.
- Breyttu styrk, ekki bara tóni: að hvísla vekur miklu meiri athygli en að öskra. Ef hún hallaði sér nær til að heyra þig, hefur þú unnið.
- Ein rödd á hverja persónu, og haltu henni: hún þarf ekki að vera góð, hún þarf að vera samkvæm. Börn taka eftir því þegar úlfurinn skiptir um rödd og elska að benda á það.
Hvernig á að virkja, ekki bara segja frá
- Spurðu áður en þú flettir: "hvað heldurðu að gerist næst?" Ágiskun er drifkraftur skilnings.
- Leyfðu henni að klára setningar: í kunnuglegum bókum, stoppaðu í miðri línu og bíddu. Hún fyllir upp í og finnst hún vera að lesa.
- Bentu á meðan þú lest, sérstaklega með þeim yngstu: fingurinn þinn sýnir að texti liggur frá vinstri til hægri og að orð hafa bil á milli. Hún lærir allt þetta ókeypis, bara með því að fylgjast með.
- Tengdu það við líf hennar: "manstu þegar þú varst hrædd við myrkrið, alveg eins og hún?" Sagan verður spegill, og það er það sem gerir hana eftirminnilega.
- Sættu þig við að endurlesa sömu bókina: í tíunda skiptið, já. Endurtekning er hvernig börn ná tökum á orðaforða og uppbyggingu.
- Leyfðu henni að halda á bókinni: hver sem flettir á söguna. Þess virði jafnvel þegar það kemur róti á taktinn þinn.
- Talið um myndirnar: "sjáðu andlitið á honum hér, hvernig heldurðu að honum líði?" Myndskreytingar bera helming sögunnar og nánast enginn notar þær.
