A próxima aventura pode ser un momento para compartir.
Despois de coñecer a Pigúiça aquí, descubre a historia que deu orixe ao seu mundo. Mira as ilustracións, le o comezo e escolle un libro para compartir coa crianza, páxina a páxina.
Poderá o animal do deserto facelo? Esa pregunta trae as dunas enteiras ao salón: o adulto pregunta, o neno responde co corpo e remata cun son. Velaquí 12 retos de animais do deserto, ordenados por idade de 3 a 8 anos, todos curtos, seguros e para facer dentro da casa.
Só precisas espazo libre, calcetíns ou pés descalzos e alguén preto. Le cada pregunta con voz de documental, deixa que o neno o probe e celebra o esforzo. Ao final de cada reto fai o son do animal, e ese son é o que todos desexarán repetir.
Antes de comezar: a seguridade primeiro
Aquí o deserto é de mentira, sen sol forte nin area quente. Aparta mesas e esquinas, quita do camiño todo o que poida caer ou facer dano, queda ao carón do neno, non o deixes subir ao sofá, a unha cadeira nin á cama e para de seguido se se cansa ou perde as ganas. O xogo nunca é un exame.
Retos para 3 e 4 anos
Con esta idade funcionan mellor os movementos grandes e sinxelos. Cada reto dura poucos segundos.
- Poderá o camelo andar balanceando a xiba? De pé, coas mans nas costas formando unha xiba, dá dez pasos lentos polo salón, balanceándose dun lado a outro coma nunha caravana. Para pechar, o son: «Beeeh!»
- Poderá a raposa do deserto oílo todo coas súas orellonas? Coas mans abertas xunto á cabeza como orellas xigantes, xira a cara amodo á dereita, á esquerda, e finxe escoitar un ruidiño moi lonxe. Para pechar, o son: «Ii-ii-ii!»
- Poderá a tartaruga do deserto andar moi amodiño? Gateando moi suave pola alfombra, cun carapazo imaxinario nas costas, cruza o espazo libre en cinco pasos lentos. Para pechar, o son: «Fffff!»
- Poderá o lagarto tomar o sol sen se mover? Sentado, cos brazos estirados xunto ao corpo como patas de lagarto, pecha os ollos e queda quietiño cinco segundos, gozando do solciño de mentira. Para pechar, o son: «Tsss!»
Retos para 5 e 6 anos
Agora o neno controla mellor o seu corpo e gústanlle as regras sinxelas e contar.
- Poderá a serpe ondular sen facer ruído? De pé, cun brazo estirado cara adiante, fai ondular o brazo amodo como unha serpe que se desliza pola area, dun lado a outro, sen se mover do sitio. Para pechar, o son: «Sssss!»
- Poderá o jerbo dar saltiños de canguro? Coas mans pequeniñas xunto ao peito e os dous pés xuntos, dá seis saltiños curtos e suaves, sen saír do espazo libre. Para pechar, o son: «Pip, pip, pip!»
- Poderá o moucho do deserto xirar a cabeza amodo? De pé, cos ollos ben abertos, xira só o pescozo cara á dereita, volve ao centro e xira cara á esquerda, tres veces, sen présa. Para pechar, o son: «Uuu, uuu!»
- Poderá o escorpión manter a cola en alto? Agachado, cun brazo dobrado detrás da cabeza como unha cola curvada, queda quieto cinco segundos e despois baixa a cola con calma. Nada de poñerse de catro apoios coa cola arriba nin de tirarse ao chan. Para pechar, o son: «Tec, tec, tec!»
Retos para 7 e 8 anos
Aquí entran o equilibrio, a concentración e un pouco de atrevemento, sempre co adulto preto.
- Poderá o voitre planear sen bater as ás? De puntiñas, cos brazos ben abertos, xira moi amodo no mesmo sitio, como quen plana alá arriba, e conta ata oito sen perder o equilibrio. Para pechar, o son: «Quiiii!»
- Poderá a formiga do deserto andar en liña recta? Camiña poñendo un pé xusto diante do outro, coma se seguise un fío invisible pola alfombra, e leva unha almofada pequena nas mans, amodo, sen deixala caer. Para pechar, o son: «Tic, tic, tic!»
- Poderá o gecko andar con mans e pés, lixeiriño? A catro apoios, cos xeonllos lonxe do chan, dá oito pasiños suaves e lentos, sen présa, e para en canto se canse. Para pechar, o son: «Gek-ko, gek-ko!»
- Poderá o suricato vixiar todo o deserto? De pé, ben dereitiño, coas mans xunto ao peito como patiñas, mira á dereita, á esquerda e ao fronte, quieto dez segundos, atento coma un sentinela. Para pechar, o son: «Rrruuu!»
Como converter o reto nun rato de colorear
Despois de tanto movemento, os nenos adoitan estar listos para sentarse e concentrarse. Ofrece un dos debuxos para colorear e imprimir de balde e pídelle que pinte o animal do reto que máis lle gustou. Cada animal coloreado vólvese un trofeo, e falar de area, dunas, cores e patas adestra a atención e o vocabulario.
Se quere máis, o xogo gratuíto de Pigúiça funciona no navegador, sen rexistro e sen anuncios. A quen lle gustou este formato tamén lle encantará o noso post irmán, Poderá o animal do bosque?, e coñecer mellor quen é Pigúiça, a cachorra de ollos azuis do libro Dogavios.
Consellos para que o reto saia ben
Pon voz de narrador. A pregunta con suspense xa é a metade da diversión, e o son final é o premio.
Deixa que o neno proponha. Se inventa un animal novo, acéptao e que sexa o seu reto. Quizais a lebre, o grilo ou o armadilo.
Cambiade de papeis. Cando o adulto tamén o proba, o neno ri, solta e quere repetir.
Celebra o esforzo. «Probaches outra vez!» vale máis ca «conseguíchelo».
Fai poucos cada vez. Tres ou catro retos abondan, o resto queda para mañá.
Preguntas frecuentes
Para que idades serven estes retos?
Están pensados para nenos de 3 a 8 anos. Os catro primeiros son os máis sinxelos e os últimos piden máis equilibrio e concentración. Cada familia pode mesturar os grupos e adaptalos ao ritmo do neno.
Necesito algún material ou un espazo grande?
Non. Abonda unha alfombra ou un currunchiño libre do salón. Ningún reto usa obxectos pesados, punzantes ou fráxiles, ninguén se sube aos mobles e o adulto queda preto todo o tempo.
E se o neno non consegue facer o reto?
Non pasa nada. Faino máis doado, proba con outro animal ou repítoo mañá. A idea é xogar e moverse xuntos, non aprobar un exame. Eloxia o intento e remata sempre cunha aperta.
A próxima aventura pode ser un momento para compartir.
Despois de coñecer a Pigúiça aquí, descubre a historia que deu orixe ao seu mundo. Mira as ilustracións, le o comezo e escolle un libro para compartir coa crianza, páxina a páxina.
