Hai un erro clásico na alfabetización na casa: converter todo en lección. O neno ulisca a "clase disfrazada" de lonxe. O camiño que funciona é o contrario: xogo de verdade que por casualidade ten letras dentro. Estes 9 fan exactamente iso.
Co corpo
- Caza da letra: "atopa 5 cousas na casa que empecen por B". Carreira e son no mesmo xogo.
- Letras de plastilina: modelar o A é aprender o A coas mans.
- Mariola do alfabeto: saltar de cadro en cadro cantando o SON de cada letra, non o nome.
Con papel e lapis
- A carta do restaurante: o neno "anota" os pedidos da familia na cea. Escribir cun propósito real.
- Notiñas agochadas: mensaxes curtas na fiambreira e debaixo da almofada. Ler convértese nunha sorpresa boa.
- O nome é o comezo: as letras do propio nome son as primeiras que un neno quere dominar. Empeza sempre por elas.
Só coa voz
- Vexo vexo: pero con sons, non con cores. "Vexo algo que empeza por sss."
- Xogo das rimas: un di unha palabra, o outro ten que atopar unha que rime. As rimas ensinan o oído a cortar sons.
- O primeiro son: di unha palabra moi amodo e deixa que o neno adiviñe por que letra empeza.
Cando parar
Cando o neno se cansa, e xa está. Un xogo que dura un minuto de máis convértese nunha tarefa, e unha tarefa non ensina nada. Mellor cinco minutos bos ca vinte forzados.
