É a mesma escena cada ano: un neno abre a présas o xoguete máis desexado da tempada, xoga con el intensamente durante uns días e, en xaneiro, xa está esquecido ao fondo do cuarto. Mentres tanto, ese libro «máis sinxelo» segue pedíndose á hora de durmir meses despois. Hai un motivo real detrás desa diferenza, e ten que ver con como funciona de verdade a memoria dun neno.
Os xoguetes de moda están feitos para durar pouco
Moitos dos xoguetes máis desexados nestas datas están construídos arredor da novidade: luces, sons, o personaxe de moda do momento. Iso produce unha euforia instantánea, pero o cerebro adáptase rápido ao estímulo, en poucos días, o mesmo xoguete xa non produce a mesma emoción, e o neno pasa ao seguinte interese.
Un libro medra xunto co neno
Un bo conto, en cambio, non se desgasta coa repetición, máis ben ao contrario. Moitos nenos piden o mesmo libro noite tras noite, porque a repetición achega consolo emocional. E cada relectura, meses despois, revela algo novo, simplemente porque o neno cambiou desde a última vez.
Un libro pasa a formar parte da memoria emocional da infancia
Pregúntalle a calquera adulto que agasallo de Nadal lembra con máis claridade, e é habitual escoitar o nome dun libro, non o dun xoguete electrónico. Isto débese a que un libro adoita ir ligado a un momento concreto, estar nos brazos dun adulto, unha voz lendo en alto, o silencio antes de durmir, máis que ao propio obxecto.
Como escoller un libro que se converta n«o» libro
- Busca un personaxe co que o neno se poida identificar ou pola quen sentir aprecio
- Prioriza historias cun final acolledor que o neno queira revivir
- Os libros bilingües, coma as historias de Pigúiça a cadeliña husky, engaden un valor extra: xunto co vínculo emocional, tamén axudan ao desenvolvemento dun segundo idioma
Non se trata de escoller un ou outro
Nada impide que o xoguete de moda tamén acabe baixo a árbore. Pero se o obxectivo é agasallar algo que marque de verdade esta infancia, paga a pena reservar un espazo especial para un libro, idealmente un que os propios pais teñan ganas de ler en voz alta, porque ese entusiasmo tamén contaxia ao neno.
