En Islandia, o Nadal non ten un só Papá Noel: ten 13 Papá Noel, chamados Jólasveinar (ou Jólasveinarnir). Son 13 irmáns trasnos que baixan das montañas, un cada noite, a partir do 12 de decembro. Cada un ten unha manía moi graciosa, e os nenos islandeses saben de memoria quen é quen. Aquí atoparás os 13 en orde, co día no que chegan e o que fan, contado dun xeito lixeiro para nenos de 3 a 8 anos.
Como é o Nadal en Islandia para os nenos
Imaxina un país onde, en decembro, o día é curtiño e a noite moi longa. Fóra hai neve, vento frío e luciñas escintilando nas fiestras. Nese escenario comeza a conta atrás máis divertida do ano.
Os Jólasveinar son fillos da xigante Grýla e de Leppalúði, e viven nas montañas xunto co Gato de Nadal, o Jólakötturinn. O primeiro irmán baixa a noite do 11 ao 12 de decembro. Despois vén un cada noite, ata que o último chega o 24 de decembro. Na Noiteboa, a pandilla enteira xa está na cidade.
E a volta tamén é en fila: a partir do día 25, van marchando un cada día, ata que o último sobe de novo ás montañas o 6 de xaneiro. É dicir, case catro semanas de visitas, lea e sorpresas.
O zapato na fiestra
Esta é a parte que os nenos máis agardan. Nas noites de visita, cada neno deixa un zapato na fiestra antes de durmir. Cando pasa por alí o irmán que toca, revisa como foi o día.
Quen se portou ben esperta cun agasalliño dentro do zapato. Quen fixo trasnadas atopa... unha pataca! Si, unha pataca. É a maneira islandesa de dicir «mañá esfórzaste un pouco máis». E como son 13 visitantes, sempre hai tempo de mellorar a noite seguinte.
Se ao teu fillo lle gustan os rituais así, podes combinalo cunha carta de Nadal. Temos un paso a paso de como escribir a carta ao Apalpador ou aos Reis.
Os 13 Papá Noel de Islandia, en orde de chegada
Cada nome islandés describe a trasnada do irmán. Léos en voz alta como poidas: a graza está precisamente en tentar pronuncialos.
- Stekkjastaur (chega a noite do 11 ao 12 de decembro): o Pata de Pau. Anda todo teso e desengonzado, e encántalle amolar as ovellas.
- Giljagaur (13 de decembro): agóchase nas gabias e agarda o momento xusto para beber a escuma do leite. Bigote de escuma asegurado.
- Stúfur (14 de decembro): o pequerrecho da familia. Pequeno pero listo, rapa as tixolas buscando os restiños pegados no fondo.
- Þvörusleikir (15 de decembro): o lambedor de culleres de pau. Se alguén deixou por aí a culler da bica, xa pode despedirse dela.
- Pottaskefill (16 de decembro): o rapador de potas. Cando el pasa, non queda nin un gran de arroz no fondo da pota.
- Askasleikir (17 de decembro): o lambedor de cuncas. Está á espreita de calquera cunca esquecida e déixaa brillando de tanto lambela.
- Hurðaskellir (18 de decembro): o bate portas. Plaf! Plaf! Encántalle bater as portas xusto cando todo o mundo quere durmir.
- Skyrgámur (19 de decembro): o larpeiro de skyr, o iogur islandés. Cómese o bote enteiro e aínda busca máis.
- Bjúgnakrækir (20 de decembro): o ladrón de chourizos. Fai desaparecer os chourizos da cociña nun abrir e pechar de ollos.
- Gluggagægir (21 de decembro): o espía das fiestras. Pega o nariz ao cristal para ver o que pasa dentro da casa.
- Gáttaþefur (22 de decembro): o narigudo. Con ese narizón, ule o pan desde lonxe e segue o cheiriño ata a mesa.
- Ketkrókur (23 de decembro): o pescador de carne. Usa un gancho para pescar anacos de carne sen que ninguén o vexa.
- Kertasníkir (24 de decembro): o último en chegar, e o que colle as velas. Nas longas noites do inverno, quere todas as veliñas só para el.
