A próxima aventura pode ser un momento para compartir.
Despois de coñecer a Pigúiça aquí, descubre a historia que deu orixe ao seu mundo. Mira as ilustracións, le o comezo e escolle un libro para compartir coa crianza, páxina a páxina.
Buscas contos curtos divertidos para nenos? Aquí tes 10 historias orixinais dun minuto, con animais, escola, familia e fantasía, que rematan cunha gargallada sen rir de ninguén.
Como contalos en voz alta
O segredo está no ritmo. Fai unha pausa antes da frase final: é aí onde nace a risa. Cambia a voz de cada personaxe, grosa para o dragón, fina para a flor. E usa a mirada: cara de sorpresa no momento gracioso. Pídeche outra vez? Pois cóntao outra vez.
Contos de animais
O galo que se quedou durmido
Todos os días, o galo Xan cantaba ás cinco da mañá. Un día, quedou durmido. A vaca esperou, o porco esperou, e ata o sol quedou detrás do monte, sen valor para subir el só. Ás nove, Xan abriu un ollo, viu a todos mirando para el e berrou: «Quiquiriquí! Bos días!». Todos responderon: «Bos días, Xan!». O sol subiu correndo, algo avergoñado. Agora o galo ten un espertador. E adiviña quen canta cada mañá para espertar o espertador? O Xan, claro.
A xirafa que quería unha bufanda
A xirafa Tina tiña frío no pescozo e pediulle unha bufanda á avoa ovella. A avoa tricotou toda a tarde. Tricotou toda a noite. Tricotou toda a semana. Cando rematou, a bufanda era tan longa que deu tres voltas ao pescozo de Tina, dúas á árbore e unha ao elefante, que pasaba por alí despistado. «Estás quentiña?», preguntou a avoa. «Moito!», dixo Tina. «E eu tamén!», dixo o elefante. Agora os tres pasean xuntos pola sabana, sempre abrigados e sempre ao mesmo paso.
Pigúiça e a sombra copiona
No Xardín Máxico, a husky Pigúiça espertou cunha misión: coller a súa propia sombra. Saltou á esquerda, e a sombra saltou con ela. Saltou á dereita, e a sombra tamén. «Estame copiando!», queixouse. O seu amigo Fofuxo suxeriu: «Proba a quedar ben queda». Pigúiça quedou quieta coma unha estatua. Nese intre, unha nube gordecha pasou por diante do sol, e a sombra desapareceu. Pigúiça abaneou o rabo, orgullosa: «Viches, Fofuxo? Tívome medo!». A nube riu baixiño e seguiu a súa viaxe.
Contos de escola
O lapis que lle tiña medo ao afiador
Na mochila de Brais vivía o lapis Tobías, que lle tiña pánico ao afiador. «Faime cóxegas na cabeza!», dicía. Cada vez que vía o afiador, Tobías escondíase no fondo do estoxo, detrás da goma. Un día, a mestra pediu un debuxo. Brais só atopou unha cera amarela e debuxou un sol enorme. Tobías asomou e entroulle a gana de debuxar tamén. «Está ben, podes afiarme», suspirou. Riu tanto coas cóxegas que saíu coa punta máis fina da clase.
O papagaio que pasaba lista
A clase da mestra Uxía levou as mascotas á escola. Había un peixe, unha tartaruga, un hámster e o papagaio Chispas, de Antía. Á hora de pasar lista, a mestra dixo: «Iago?». E Chispas respondeu: «Presente!». «Carme?» «Presente!», berrou Chispas outra vez. Respondeu por todo o mundo, ata polo peixe. Ao final, a mestra sorriu e chamou: «Chispas?». O papagaio quedou caladiño, mirando para os lados. A clase enteira respondeu á vez: «Presente!». E Chispas bateu as ás, coma quen aplaude.
Contos de familia
As lentes do avó
O avó Manolo buscou as lentes na cociña, na sala, no baño e ata dentro da neveira. «Alguén viu as miñas lentes?», preguntou. A familia enteira púxose a buscar. A mamá mirou debaixo do sofá. O papá mirou no coche. Xiana, de cinco anos, subiu ao colo do avó para darlle unha aperta e abriu moito os ollos. As lentes estaban na cabeza del! O avó pestanexou, puxo ben as lentes e dixo, serio: «Xa o sabía. Só as estaba deixando tomar un pouco o sol».
Os calcetíns que fuxían
Na casa dos Castro, os calcetíns desaparecían. Un par entraba na lavadora e volvía un calcetín só. O papá culpaba a lavadora. A mamá cría que fuxían pola noite para ir bailar á foliada. Lois decidiu investigar. Seguiu un rastro de fiapos ata o cesto da gata Filloa. Dentro había unha cama moi mol feita con dezasete calcetíns de cores. Filloa abriu un ollo e ronroneou. Agora a familia compra os calcetíns de tres en tres: dous para os pés e un para Filloa.
Contos de fantasía
O dragón co hipo
O dragón Muxica quería lucir o seu lume na festa do reino, pero espertou con hipo. Respirou fondo, inchou o peito e... «hip!». En vez de lume, saíu unha burbulla de xabón rosa. «Hip!» Outra, azul. «Hip!» Tres máis, verdes. Os nenos rebentaban as burbullas rindo sen parar. O rei pediu máis. Ao final da festa, o hipo pasou, e Muxica botou unha lapa perfecta. Ninguén aplaudiu. «E as burbullas?», preguntaron todos. Agora Muxica adestra o hipo todos os días, porque as burbullas teñen moito máis éxito.
A meiguiña do feitizo trocado
A meiguiña Zuza quería transformar a súa vasoira vella nunha vasoira a reacción. Removeu o caldeiro, abaneou a variña e dixo as palabras máxicas, pero trocou unha letra. Plof! A vasoira converteuse nun plátano xigante. Zuza probou de novo. Plof! O plátano converteuse nunha sandía. Outra vez. Plof! A sandía converteuse nun xeado de amorodo. Zuza mirou o xeado, mirou a variña e decidiu: «Hoxe vou a pé». E marchou para casa andando, lambendo o xeado máis máxico do mundo.
O esbirro de Pigúiça
Era primavera no Xardín Máxico, e as flores estaban cheas de pole dourado. Pigúiça cheirou unha margarida moi de preto e sentiu que lle proía o nariz. «Ah... ah... atchís!» O esbirro foi tan forte que todas as flores se dobraron á vez. Fofuxo abriu moito os ollos: «Pigúiça, estanche facendo unha reverencia!». A margarida levantou a cabeciña e dixo, educada: «Saúde!». Despois as rosas dixeron «Saúde!», os xirasoles dixeron «Saúde!», e o xardín enteiro repetiuno. Pigúiça deu as grazas tantas veces que esbirrou de novo.
Como pode o neno inventar o seu
Dálle tres pezas: un animal, un problema e un obxecto, como pingüín, calor e neveira. Pregunta «e entón, que pasou?» e deixa que o neno leve a historia. O final gracioso vén dun cambio inesperado, como lume que se converte en burbulla. Para rir aínda máis, olla os chistes para nenos para rir en familia.
Preguntas frecuentes
A que idade entenden os nenos os contos divertidos?
Aos 3 anos xa rin de cambios absurdos e de ruídos. Dos 5 aos 8 gózano coas sorpresas e cos xogos de palabras.
Podo contar contos divertidos antes de durmir?
Podes, escollendo os máis tranquilos e rematando coa voz baixiña. Para apagar a luz, usa os contos de 5 minutos para durmir.
Hai máis aventuras de Pigúiça?
No libro Dogavios, Pigúiça e Fofuxo viven outras aventuras no Xardín Máxico.
A próxima aventura pode ser un momento para compartir.
Despois de coñecer a Pigúiça aquí, descubre a historia que deu orixe ao seu mundo. Mira as ilustracións, le o comezo e escolle un libro para compartir coa crianza, páxina a páxina.
