A próxima aventura pode ser un momento para compartir.
Despois de coñecer a Pigúiça aquí, descubre a historia que deu orixe ao seu mundo. Mira as ilustracións, le o comezo e escolle un libro para compartir coa crianza, páxina a páxina.
Buscas adiviñas do tempo e da natureza para nenos que sexan sinxelas, bonitas e divertidas de resolver? Aquí tes 20, todas con resposta, que falan de chuvia, sol, vento, neve, mar, montaña e mesmo da ría. Os nenos de 4 a 9 anos encántalles, e pódese xogar na casa, no coche ou na aula.
As 20 adiviñas do tempo e da natureza
- Caio do ceo sen paraugas, mollo a rúa e a plantiña tamén. Quen son? A chuvia.
- Madrugo, quento o día, son redondo e amarelo, pero ninguén me pode coller. Quen son? O sol.
- Non teño corpo nin mans, pero abano as árbores e esbarro o teu pelo. Quen son? O vento.
- Son branca, branda e fría, caio sen facer ruído, e comigo fanse bonecos. Quen son? A neve.
- Aparezo cando o sol e a chuvia se atopan, teño sete cores e ninguén me pode pisar. Quen son? O arco da vella.
- Fago un ruído enorme alá arriba, e o can corre para debaixo da cama. Quen son? O trono.
- Son algodón no ceo, cambio de forma todo o tempo, e cando me poño gris deixo caer gotiñas. Quen son? A nube.
- De noite estou no ceo, ás veces redonda, ás veces un sorriso, e parece que te sigo ata casa. Quen son? A lúa.
- Somos milleiros de puntiños de luz no ceo escuro, e de día escondémonos. Quen somos? As estrelas.
- Teño tronco, pero non son elefante; teño copa, pero non son sombreiro. Quen son? A árbore.
- Nazo verdiña, no outono póñome amarela e voo ata o chan. Quen son? A folla.
- Corro sen pernas, teño leito, pero nunca durmo, e levo a auga ata o mar. Quen son? O río.
- Son inmenso e salgado, teño ondas, pero non teño mans, e non cabo en ningún vaso. Quen son? O mar.
- Teño pé, pero non uso zapatos, e no inverno visto un gorro branco moi arriba. Quen son? A montaña.
- Caio tan fino que case non mollo, pero ao pouco estás empapado, e en Galicia véxoa moito. Quen son? O orballo.
- Son un brazo do mar que entra na terra, e en min cultívanse mexillóns. Quen son? A ría.
- Son auga que endureceu de tanto frío, derreto na túa man e deixo o zume fresquiño. Quen son? O xeo.
- Son unha raia de luz no ceo, aparezo antes do ruído e paso rapidiño. Quen son? O lóstrego.
- Amanezo en gotiñas na herba, sen ter chovido, e brillo coma se fosen perlas. Quen son? A rosada.
- Cubro a estrada como unha manta branca e non deixo ver lonxe a ninguén. Quen son? A néboa.
Como xogar coas adiviñas
Unha boa adiviña é a que dá ganas de pensar xuntos. Estes consellos axudan a converter a lista nun xogo de verdade.
Le amodo e dá unha pista de cada vez. Comeza pola primeira frase, espera e só despois le a segunda. Canto máis pensa o neno, máis se orgulla de acertar.
Fai preguntas en vez de dar a resposta. Se o neno se atranca, pregunta: «Iso aparece de día ou de noite?» ou «Fai ruído?». Así chega el soíño.
Imita co corpo. Para o vento, abana os brazos. Para o trono, bate as palmas ben forte. Para a neve, deixa caer os dedos amodo. Aos pequenos encántalles.
Convida o neno a inventar. Despois de tres ou catro adiviñas, pídelle que cree unha sobre algo que viu pola fiestra. Así nace o gusto polas palabras e por observar a natureza.
Que lle gusta máis a cada idade
Para nenos de 4 e 5 anos, vai primeiro polas adiviñas de cousas que ven todos os días, como a chuvia, o sol, a nube e a lúa. Aos 6 e 7 anos entran as que piden un pouco máis de razoamento, como o río, a rosada e a néboa. A partir dos 8, a cuadrilla goza coas máis difíciles, como o orballo e a ría, e xa sabe explicar por que acertou.
Estas adiviñas tamén funcionan moi ben en lugares de clima húmido. A chuvia, o orballo, a néboa e a ría forman parte do día a día de Galicia, e os nenos de aquí coñécenas de preto. Os de rexións máis secas adoitan gozar descubrindo como é un día cheo de orballo.
Ideas para continuar o xogo
Despois das adiviñas, paga a pena saír a observar. Mira o ceo co neno, busca formas nas nubes e conta cantas cores ve despois da chuvia. Se hai vento, soltade unha folla e vede cara a onde vai. Os paseos curtos, sempre cun adulto preto, dan moito de que falar.
Na casa, a Pigúiça, a husky de ollos azuis do libro Dogavios, ten un xogo gratuíto no navegador, sen rexistro e sen anuncios, ideal para despois do xogo. Para quen quere coidar as mans, os debuxos para colorear e imprimir combinan cun día de chuvia na casa. E se queres coñecer a personaxe, le quen é a Pigúiça.
Outra suxestión é montar un «diario do tempo» nun caderniño. Cada día, o neno debuxa o que viu: sol, chuvia, vento ou nubes. En poucas semanas xa responde moitas adiviñas sen esforzo, porque aprendeu mirando.
Preguntas frecuentes
A que idade pode un neno resolver adiviñas da natureza?
A partir dos 4 anos, con axuda, a maioría resolve as máis fáciles, como a da chuvia e a do sol. Cara aos 7 anos, os nenos xa pensan sós nas máis difíciles.
E se o neno non acerta?
Non pasa nada. Dálle outra pista, fai unha mímica ou le a adiviña de novo máis amodo. O importante é o ambiente de xogo e de curiosidade.
Podo usar estas adiviñas na escola?
Si. Combinan con clases sobre o clima, as estacións do ano e o medio ambiente, e dan boas rodas de conversa.
A próxima aventura pode ser un momento para compartir.
Despois de coñecer a Pigúiça aquí, descubre a historia que deu orixe ao seu mundo. Mira as ilustracións, le o comezo e escolle un libro para compartir coa crianza, páxina a páxina.
A próxima aventura pode ser un momento para compartir.
Despois de coñecer a Pigúiça aquí, descubre a historia que deu orixe ao seu mundo. Mira as ilustracións, le o comezo e escolle un libro para compartir coa crianza, páxina a páxina.
