Os tres anos son unha idade encantadora e esgotadora ao mesmo tempo. Falan, inventan mundos enteiros, teñen opinións firmes... e aínda non saben moi ben que facer cando chega a frustración. As mellores actividades para esta etapa alimentan a imaxinación mentres, sen que se note, lles ensinan a esperar, a escoller e a poñerlle nome ao que senten.
Xogo simbólico: o motor desta idade
- A caixa de disfraces: bufandas, un sombreiro vello, uns lentes sen cristais, un bolso. Sen regras. Que decidan eles quen son hoxe.
- A clínica do osiño: un peluche "enfermo", tiritas e unha manta pequena. Especialmente útil antes dunha visita real ao médico.
- A tenda de xogo: envases baleiros da despensa, unha bolsa e tapóns como moedas. Contar, esperar a quenda e moita linguaxe.
- A chamada de teléfono imaxinaria: chamar á avoa de mentira e falar con ela. Escoitarás detalles sorprendentes do seu día.
Mans e concentración
- Pintura con esponxa: unha esponxa de cociña cortada en anacos convértese en selo. Menos lea que os pinceis e resultados máis bonitos.
- Puntos de plastilina nun debuxo: debuxa un contorno sinxelo e que o enchan con bolliñas de plastilina.
- Clasificar por cores: tapóns, botóns grandes ou pezas de construción en potiños.
- Enfiar: macarróns grandes e un cordón. Barato, clásico e absorbente.
- Regar as plantas: unha regadeira pequena e unha tarefa real, á mesma hora cada día.
Actividades para os sentimentos grandes
- A escaleira da rabia: debuxa unha escaleira de papel e pregunta en que chanzo están cando se enfadan. Poñerlle nome xa baixa a temperatura.
- Respirar a flor: cheirar unha flor imaxinaria e soprar unha candea imaxinaria. É sinxelo dabondo para que despois o usen sós.
- O recuncho da calma: un coxín e dous libros, sen ningún castigo asociado; só un lugar onde baixar as revolucións.
- O mellor e o peor: na cea, cada un conta o mellor e o peor momento do día. Convértese en costume axiña.
Para os días en que xa non tes forzas
- Busca do tesouro na casa: agocha cinco obxectos e dá pistas en voz alta desde o sofá.
- A cabana de sabas: dúas cadeiras e unha saba. Vinte minutos de tranquilidade, como mínimo.
Como ofrecela sen levar un "non" rotundo
- Empeza ti a xogar: séntate e comeza só, sen convidalos. A curiosidade tira máis forte ca unha invitación directa, que a esta idade adoita provocar un rexeitamento automático.
- Dálle un papel, non unha orde: en vez de "recolle isto", proba con "ti es o condutor do camión que leva as pezas". O xogo simbólico resolve a metade das batallas da rutina.
- Deixa que cambien as regras: se a plastilina se converte en comida de dinosauro, perfecto. A actividade que ti planeaches nunca é máis importante ca a que inventaron eles.
Se necesitas variedade sen saír da casa, Dogavios ten un xogo gratuíto no navegador e debuxos animados curtos con Pigúiça a husky, ideais para os días en que precisas dez minutos e xa non che quedan ideas.
