← Ar ais chuig an mblagThis blog comes from an illustrated children's bookMeet Dogavios →🎅 Cluichí agus spraoi

Scéalta Nollag greannmhara do pháistí: 10 gcinn ghearra

Foilsithe ar 21 Samhain 2026 · le Lucas dos Reis Arieme

Scéalta Nollag greannmhara do pháistí: 10 gcinn ghearra
Dogavios: An Áit a dTagann Aislingí Beo

D'fhéadfadh an chéad eachtra eile a bheith ina seal le chéile.

Anois agus aithne agaibh ar Pigúiça anseo, faighigí amach an scéal taobh thiar dá saol. Féachaigí ar na pictiúir, léigí an tús agus roghnaígí leabhar le léamh le chéile, leathanach ar leathanach.

An bhfuil tú ag lorg scéalta Nollag greannmhara le hinsint do pháistí? Seo 10 scéal beag bunaidh nóiméid, le Daidí na Nollag, réinfhianna, fir shneachta agus go leor praiseach sa chistin. Críochnaíonn siad ar fad le gáire, gan eagla agus gan magadh faoi dhuine ar bith.

Conas iad a insint os ard

Déan sos roimh an abairt dheireanach: sin an áit a dtagann an gáire. Athraigh guth gach carachtair, guth domhain do Dhaidí na Nollag, guth caol don ealfa beag. Do na leanaí óga, déan aithris ar na fuaimeanna: sraoth an phionguin, plab na gcúisíní, tafann Phigúiça. Tá siad iontach d'oíche Nollag, don turas saoire nó d'am codlata.

Scéalta Dhaidí na Nollag

An Daidí na Nollag a stop sa simléar

Oíche Nollag, chuaigh Daidí na Nollag síos simléar theach Áine agus stop sé i lár an bhealaigh. Bhí an iomarca briosca ite aige sna tithe roimhe sin. Bhrúigh sé síos, ní tharla tada. Tharraing sé suas, ní tharla tada. Thíos sa tine, d'fhéach Briosca an cat ar na buataisí ag luascadh agus mhiaoil sé. Tháinig smaoineamh isteach i gceann Dhaidí na Nollag: “Rachaidh mé ar aiste bia an nóiméad seo!” Lig sé a anáil amach, tharraing sé a bholg isteach agus shleamhnaigh sé síos go dtí an seomra suí, plab, ar na cúisíní. D'fhág sé na bronntanais, d'fhéach sé ar an bbplát briosca ar an mbord agus lig sé osna: “Ceann amháin. Don turas abhaile.”

An liosta bronntanas a d'imigh san aer

Bhí Daidí na Nollag ag seiceáil an liosta uair dheireanach nuair a d'oscail sé fuinneog an cheardlainne. Tháinig gaoth fhuar isteach agus, fuú, d'imigh an liosta ar eitilt trasna na spéire. Rith na healfaí ina diaidh, rith na réinfhianna ina diaidh, rith fiú pionguin an chomharsa ina diaidh. Tháinig an liosta anuas ar chraobh, ansin ar dhíon, ansin ar cheann fir shneachta. “Fuaireamar é!” a bhéic an ealfa ba lú. Léigh an fear sneachta an liosta ar fad sular thug sé ar ais é agus d'fhiafraigh sé, an-mhúinte: “An bhfuil mo shrón cairéid nua air?” Bhí. Bhí sí sa tríú háit ar an liosta.

Scéalta na réinfhianna

An réinfhia a raibh eagla airde air

Bhí Pocaire an réinfhia in ann rith, léim agus carr sleamhnáin a tharraingt, ach bhí rún aige: bhí eagla mhór airde air. Oíche Nollag, nuair a d'éirigh an carr sleamhnáin san aer, dhún sé a shúile go docht. “Ná féach síos, ná féach síos,” a deireadh sé arís agus arís eile. Tháinig smaoineamh ag Daidí na Nollag agus chroch sé laindéar réalta os a chomhair. D'oscail Pocaire súil amháin agus ní fhaca sé ach réaltaí agus tuilleadh réaltaí. “Hé, cá bhfuil an talamh?” a d'fhiafraigh sé. “Thíos ansin, ina chodladh,” arsa Daidí na Nollag. Ón lá sin i leith, ní eitlíonn Pocaire ach agus a cheann in airde, agus is é an réinfhia is tapúla ar an bhfoireann é.

GPS na réinfhia

I mbliana, fuair na réinfhianna GPS nua chun an bealach a choinneáil. “I gceann dhá chéad méadar, cas ar chlé,” arsa an guth. Chas siad ar chlé. “Ag athríomh an bhealaigh,” arsa an guth. Chas siad arís. Tar éis trí chuaird thar an séipéal céanna, mhúch an réinfhia ba shine, Bean an tSneachta, an gléas. Chuir sí boladh an aeir, d'fhéach sí ar na réaltaí agus dúirt: “Tá boladh seacláide the orm, tá sé an bealach sin.” Shroich siad gach teach roimh éirí na gréine. Fanann an GPS sa charr sleamhnáin anois, ach amháin chun amhráin Nollag a sheinm.

Scéalta sneachta

An fear sneachta a theastaigh uaidh dul chun na trá

Chuala Flaigín an fear sneachta na páistí ag caint ar an trá agus thosaigh sé ag brionglóidí. “Gaineamh, grian, caisleán gainimh... ba bhreá liom é!” a dúirt sé. Mhínigh na páistí go mbíonn sé an-te ar an trá. Rinne Flaigín machnamh agus machnamh agus tháinig smaoineamh air. D'iarr sé buicéad, spád agus spéaclaí gréine. Rinne na páistí tránna sneachta dó: caisleán oighir, farraige de pháipéar gorm agus grian chairtchláir i bhfad i gcéin. Chaith Flaigín an tráthnóna ar fad faoin ngrian bhréige. “Is í an trá is fearr ar domhan í,” a dúirt sé. “Agus ní leáíonn duine ar bith!”

An pionguin a rinne sraothartach sneachta

Fuair an pionguin Seoc slaghdán díreach um Nollaig. Gach uair a rinne sé sraothartach, tháinig scamall sneachta amach. Aisíl! Shneachtaigh sé sa chistin. Aisíl! Shneachtaigh sé ar an tolg. Aisíl! Shneachtaigh sé isteach i seacláid the Mhamó. Shíl gach duine go raibh an Nollaig millte, go dtí gur thosaigh na páistí ag déanamh fir shneachta sa seomra suí. “A Sheoic, ceann eile, le do thoil!” a d'iarr siad. Rinne Seoc an oiread sin sraothartach gur leor sé le fear sneachta a dhéanamh do gach duine. An lá dar gcionn bhí biseach air, agus bhí brón ar na páistí. Gheall Seoc: “An bhliain seo chugainn gheobhaidh mé slaghdán eile.”

Scéalta chistin na Nollag

An builín sinséir a theith ón oigheann

Nuair a d'oscail Mamó an t-oigheann, thug an builín sinséir léim agus rith sé amach tríd an gcistin. Rith sé thar an mbord, thar an gcaipéad agus thar an dorchla. Rith Mamó ina dhiaidh, rith an madra ina dhiaidh, rith Daideo ina dhiaidh ina slipéir. Dhreap an builín suas ar chrann na Nollag agus d'fhan sé thuas ar an mbarr, an-bhródúil. “Ní fhaighidh aon duine mé anseo!” Rinne Mamó miongháire: “Go hiontach, bhí sórt maisiúcháin de dhíth orm don bharr.” D'fhéach an builín síos, d'fhéach sé ar an réalta lena thaobh agus shocraigh sé fanacht. Go dtí an lá inniu is é an maisiúchán is fearr leis an teaghlach é.

An turcaí a theastaigh uaidh a bheith ina veigeatóir

Ar an bhfeirm, chuala an turcaí Gaspar go mbeadh féasta mór Nollag ann agus chuaigh sé neirbhíseach. Rith sé go dtí an chistin le póstaer: “Bain triail as an lasagna cúrgéití!” Léigh an teaghlach é agus cheap siad gur smaoineamh iontach a bhí ann. Rinne an cócaire lasagna cúrgéití, sailéad ildaite agus tarta úll. Fuair Gaspar áit ag an mbord, le naipcín agus hata cóisire. D'ith sé an oiread sin sailéid gur thit sé ina chodladh ar a dhroim. Ón mbliain sin i leith, bíonn lasagna cúrgéití ann gach Nollaig, agus is é Gaspar an chéad aoi i gcónaí.

Scéalta Phigúiça agus Fhofuxo

Pigúiça agus an bronntanas a bhí ag corraí

Sa Ghairdín Draíochta, fuair an husky Pigúiça bronntanas faoin gcrann a bhí ag corraí. Léim sé ar chlé, léim sé ar dheis. “Tá arrachtach istigh ann!” a bhéic sí. Tháinig an golden Fofuxo i ngar dó, leag sé a shrón ar an bpáipéar agus chroith sé a eireaball. D'fhreagair an bosca: “Amh!” Leathnaigh súile Phigúiça. Tharraing Fofuxo an ribín agus as an mbosca léim coileán beag husky le bogha dearg ar a cheann, díreach cosúil léi. “Is deartháirín é!” a scairt Pigúiça. Lig an coileán a theanga thar a srón agus rith an bheirt acu le chéile tríd an sneachta go dtí am an dinnéir.

Fofuxo agus na soilse a bhí ag caochadh

Cheap an golden Fofuxo go raibh soilse an chrainn ag caochadh air. Chaoch sé ar ais. Chaoch na soilse arís. Chaoch sé arís, níos tapúla. Chaith sé an tráthnóna ar fad ag caochadh ar an gcrann, go dtí go raibh codladh air. Mhínigh Pigúiça: “A Fhofuxo, caochann na soilse astu féin, níl ann ach sreang soilse.” Rinne Fofuxo machnamh ar feadh tamaill. Ansin luigh sé faoin gcrann agus dúirt: “Codlóidh mé anseo mar sin, ionas nach mbeidh siad ina n-aonar.” Agus na soilse, a deirtear, chaoch siad níos moille an oíche ar fad, gan é a mhúscailt.

Imir tar éis an scéil

Iarr ar an bpáiste deireadh difriúil a cheapadh don scéal is fearr leis. Nó tarraing an carachtar in éineacht leis: féach conas Daidí na Nollag a tharraingt, conas réinfhia a tharraingt agus conas fear sneachta a tharraingt. Ag iarraidh tuilleadh gáire? Tá grinn Nollag do pháistí agus scéalta gearra greannmhara don bhliain ar fad ann freisin.

Ceisteanna coitianta

Cén aois is fearr do na scéalta seo?

Ó 3 go 9 mbliana d'aois. Gáire na leanaí óga faoi na fuaimeanna agus faoin gcíor thuathail; is maith leis na leanaí níos sine na deirí le hiontas.

Cá fhad a thógann gach scéal?

Thart ar nóiméad amháin nuair a léitear os ard é. Is féidir dhá scéal nó trí scéal a insint roimh chodladh.

An bhfuil cead agam iad a léamh ar scoil?

Tá. Is scéalta bunaidh de chuid Dogavios iad agus is féidir iad a léamh sa rang, sa leabharlann nó ag cóisir Nollag an ranga.

Dogavios: An Áit a dTagann Aislingí Beo

D'fhéadfadh an chéad eachtra eile a bheith ina seal le chéile.

Anois agus aithne agaibh ar Pigúiça anseo, faighigí amach an scéal taobh thiar dá saol. Féachaigí ar na pictiúir, léigí an tús agus roghnaígí leabhar le léamh le chéile, leathanach ar leathanach.

🐾

Lucas dos Reis Arieme

Údar shraith Dogavios

Faoin údar →
Dogavios: An Áit a dTagann Aislingí Beo

D'fhéadfadh an chéad eachtra eile a bheith ina seal le chéile.

Anois agus aithne agaibh ar Pigúiça anseo, faighigí amach an scéal taobh thiar dá saol. Féachaigí ar na pictiúir, léigí an tús agus roghnaígí leabhar le léamh le chéile, leathanach ar leathanach.

PrivacidadeTermos