Halloween-stories vir kinders wat nie bang maak nie bestaan, en hier is hulle: 5 kort, oorspronklike verhaaltjies, so 'n minuut elk, met Pigúiça, Fofuxo en hul verklede dinosourusvriende in die Towertuin. Hulle pas kinders van 3 tot 8 jaar, vir voor slaaptyd of op die dag van die partytjie, en elkeen eindig met 'n vraag om oor te gesels.
Hoe om dit te vertel sodat dit tot sy reg kom
Sit jou stem laag. 'n Sagte geheimstem laat die kind nader leun, en hy of sy sal gou agterkom die skrik is net 'n speletjie.
Hou 'n pouse voor die «Boe». Die stilte is die helfte van die pret. Laat jou stem dan los en lag saam.
Gee elke karakter 'n stem. Pigúiça kan vrolik wees, Fofuxo onhandig, en die dinosourusse groot en lomp.
Wag vir die antwoord. Wanneer jy by die slotvraag kom, bly stil en luister. Dis die beste deel van die aand.
Die 5 stories
1. Die heksie wat laag gevlieg het
In die Towertuin het Pigúiça haar spits hoed opgesit en haar besem gegryp. Sy was 'n husky-heksie met helderblou oë, en sy het 'n droom gehad: om te vlieg.
Sy het op die besem geklim, haar oë toegemaak en gesê: «Zoeem!» Die besem het 'n handbreedte van die grond af gelig. Net 'n handbreedte. En toe gestop.
«Haai,» het Pigúiça gesê. «Ek wou tot by die maan vlieg.»
Maar laag vlieg het sy voordele gehad. Sy het oor die madeliefies gesweef, die grasspriete gekielie en vir 'n liewenheersbesie gewaai wat op 'n blaar saamgery het. Fofuxo het langs haar gedraf en skaars moeite hoef doen om by te bly.
Toe hulle by die groot boom kom, het Pigúiça geglimlag. Van hoog bo sien niemand die blomme van naby nie, en van hier af het sy elkeen gesien.
«Môre oefen ek nog 'n handbreedte,» het sy besluit. «Vandag hou ek van dit so.»
Om oor te gesels: as jy 'n towerbesem gehad het, wat sou jy van naby wou sien?
2. Die spookie wat niks kon sien nie
Fofuxo wou 'n spook wees. Hy het 'n wit laken gevat, twee gaatjies gemaak en dit aangetrek. Maar die gaatjies was ver van sy oë af, en hy kon amper niks sien nie.
«Boe!» het hy vir 'n boom gesê. Die boom het natuurlik nie eens beweeg nie.
«Boe!» het hy weer probeer, nou vir 'n klip. Die klip het ook nie omgegee nie.
Pigúiça het saggies lagend aangekom. «Fofuxo, die gate is by jou wange.»
Sy het die laken baie versigtig reggemaak, en Fofuxo se oë het verskyn, rond en vol blydskap.
«Nou ja!» het hy gesê. «Boe!»
Pigúiça het 'n skrikspringetjie gemaak asof sy bang is en dadelik uitgebars van die lag. Hulle het so gelag dat die laken soos 'n wolk gewieg het.
Die oulikste spookie in die tuin het ontdek dat die beste manier om te laat skrik is om almal te laat lag.
Om oor te gesels: hoe sou jou snaaksste «boe» klink?
3. Die pampoen wat geglimlag het
Op 'n sonnige dag het Pigúiça en Fofuxo 'n reuse pampoen gekry, so rond soos 'n volmaan.
«Kom ons maak hom leeg!» het Fofuxo gesê en die lepel ingedruk.
Plof! Daar het pitte uitgekom, lang drade en 'n soet reukie. Pigúiça het die pitte een vir een in 'n bak gesorteer, terwyl Fofuxo se neus heeltemal oranje geword het.
'n Grootmens het die snye versigtig gemaak, want messe is vir grootmense, en die twee vriende het die glimlag geteken. Binne-in die pampoen het hulle 'n klein battery-lanterntjie gesit.
Toe die nag kom, het die pampoen met 'n skewe, knus glimlag opgelig.
«Dit lyk of hy vir ons lag,» het Fofuxo gesê.
«Dis omdat hy bly is,» het Pigúiça geantwoord en haar neus saggies teen hom gedruk.
Daarna het hulle die pitte gebewaar om in die lente te plant. Die trotse pampoen het die hele nag aanhou glimlag.
Om oor te gesels: watter gesig sou jy op jou pampoen teken?
